่อนกำลังภายในทั้งร่างกาย ต่อสู้กับราชครูเทียนเวิงอีกครั้งเดิมทีอยากใช้มือขวาที่สามารถเปลี่ยนเลือดเนื้อของมนุษย์ได้ ต่อกรกับราชครูเทียนเวิง ทำอะไรไม่ได้ราชครูเทียนเวิงรู้ความตั้งใจของเขา ไม่ให้เขามีโอกาสแม้สักนิด แล้วก็ได้โจมตีให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกครั้งหานแสงงงัน!กำลังภายในของราชครูเทียนเวิงได้ถึงขึ้นที่น่ากลัวถึงขีดสุดแล้วเขาลุกขึ้นมาอีกครั้ง ขับเคลื่อนกำลังภายในสิบสองส่วน วางแผนเป็นการโจมตีครั้งสุดท้าย หลังจากที่ปล่อยกำลังภายในออกไป เมื่อร่างกายสีม่วงเข้มหมุน หานแสเปลี่ยนเส้นทางในพริบตา ทะลุออกไปจากหน้าต่างโดยตรง มุดลงไปในนํ้าทะเลราชครูเทียนเวิงแฉลบตัวมาถึงบนระเบียงในพริบตา มองดูนํ้าที่สาดกระเซ็นบนผิวทะเลสาบ สีหน้าเย็นชาลงมาก มุมปากกลับเผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายขึ้น“คิดว่ามุดลงในนํ้า ก็จะสามารถหนีพ้นแล้วหรือ?”เช่นนั้นก็ชั่งดูถูกข้าไปแล้วว่าแล้ว!451
จึงเหาะสูงขึ้นไป มุดลงไปในนํ้าด้วยความรวดเร็ว ไม่ถึงชั่วพริบตา ชุดสีม่วงก็ได้ผุดขึ้นจากนํ้า พูดให้ถูกคือโดนตรงนั้นตีขึ้นมา จากนั้นก็ตกไปบนดาดฟ้าของเรือแห่งความสิ้นหวัง“พู่ว!”กระอักเลือดอีกเวลานี้ หานแสนอนอยู่บนดาดฟ้าของเรือสะบักสะบอมเป็นที่สุด เขาลองดิ้นรนเพื่อจะลุกขึ้น แต่ทำอะไรไม่ได้เจ็บไม่มีแรงไปทั้งร่าง ลองหลายครั้งแต่ก็ลุกไม่ขึ้นหลังจากนั้น“เหอะเหอะเหอะ……”เขากลับหัวเราะเสียงตํ่าขึ้นมา แล้วได้นอนบนพื้นไม่ขยับอีกเลย“ปึงปึงปึง”มีคนถู
