เข้ามาเมื่อครู่ เงาปีศาจเจ็ดแปดเงาก็ไถลเข้ามาดั่งนํ้าไหล ล้อมรอบพวกเขาทั้งสองคนไว้ในพริบตาณ เวลานี้!ป่ายเม่ยเซิงอดที่จะกลืนนํ้าลายไม่ได้ สีหน้าเคร่งขรึมกว่าปกติ กล่าวอย่างเย็นยะเยือกเสียงหนึ่ง“เจ้าได้กำไรพอแล้วหรือยัง?”“ได้กำไรตั้งนานแล้ว” ซาหมั่นเฉิงมองดูเงาปีศาจที่ปรารถนาจะพุ่งเข้ามาแต่ไม่พุ่งเข้ามาอย่างระมัดระวังไปพลาง หัวเราะเยาะเย้ยออกมาพลาง ราวกับว่ามองป่ายเม่ยเซิงทะลุปรุโปร่งแล้วเช่นนั้น“เจ้ายังไม่หรอก? ได้กำไรไม่พอ ถึงนรกก็อย่ามาหาข้า ข้าคนนี้ขายขี้หน้าไม่ลง”“พวกเจ้ายังพูดไร้สาระอย่างสบายใจอีก? รีบคิดวิธีจัดการคนเหล่านี้ทิ้ง เจ้าของเรือมีอันตราย”เสียงที่ดังมาอย่างฉับพลันทำให้ป่ายเม่ยเซิงและซาหมั่นเฉิงตกตะลึงพร้อมกัน สีหน้าขาวซีดเพราะโดนเสียงนี้ทำให้ตกใจ ใจเหมือนเถ้าที่มอดดับไปทันที444
สมาชิกหลักของเรือแห่งความสิ้นหวังมีใครไม่รู้จัก เวลาเช่นนี้ ที่ต้องเลี่ยงที่สุดคือการเห็นโจ๋จุนชิง แม้ว่าจะเป็นการได้ยินเสียงของเขาทั้งสองคนรีบมองไปทางที่มาของเสียง ที่เห็นกลับเป็นเงาปีศาจที่เรียงกันเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ ภาพดำมืด ราวกับว่าไม่อัดจนห้องส่วนตัวเต็มก็จะไม่วางใจเช่นนั้นจบแล้ว!โจ๋จุนชิงดึงดูดให้เงาปีศาจเข้ามาที่ห้องส่วนตัวห้องนี้แล้ว สมควรตาย“เจ้าบ้า ได้หลบมาที่ห้องส่วนตัวที่ไกลที่สุดแล้ว ยังจะให้เขาเจออีก” ป่ายเม่ยเซิงคับแค้นใจเช่นนั้น!“เกี่ยวอะไรกันล่ะ? เขาสามารถช่วยเจ้าฆ่าเพิ่มไ
