ด้หลายคน แต่ เมื่อครู่ข้าเหลือบเห็นเขาแวบหนึ่ง เหมือนกับว่าเขายังจะบาดเจ็บหนักกว่าข้าอีก เหอะเหอะ คุ้มที่จะฉลอง”ป่ายเม่ยเซิงมุมปากกระตุกยังจะดีใจ?แต่ว่า ซาหมั่นเฉิงพูดก็ไม่ผิด โจ๋จุนชิงเป็นคนที่โหดเหี้ยมผู้หนึ่ง สามารถฆ่าเพิ่มได้อีกหลายคนจริงๆ เพียงแต่ใจในไม่ยอม มีสิทธิ์อะไรต้องเป็นบันไดที่ก้าวไปสู่ความก้าวหน้าของเขา? ชั่งไม่ยุติธรรมนัก“ช่างเถอะช่างเถอะ ดูว่าใครจะสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปพบเจ้าของเรือได้”ต่อจากนั้น ในห้องส่วนตัวก็มีเสียงต่อสู้ดังออกมา……ห้องที่เจ้าของเรืออยู่ ตั้งอยู่ที่ห้องใต้ดินของเรือแห่งความสิ้นหวัง445
เดิมทีหานแสก็ไม่ได้อยากนอน ก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงเสียดหูของสัญญาณ เขาก็พบความผิดปกติตั้งนานแล้ว แต่เขายังคงลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างไม่รีบร้อนแล้วไม่ได้ชักช้า ดวงตาดั่งดอกท้อทั้งคู่ที่ชวนหลงใหล เป็นลักษณะเดิมของหานแส เวลานี้ผลิออกถึงแรงสังหารที่คุกรุ่นในไม่ช้าเงาปีศาจเงาหนึ่งที่พันรอบคานเหมือนงูอยู่ด้านบนศีรษะ ในชั่วพริบตา โน้มตัวลงมา ใกล้เข้ามาที่ศีรษะของหานแส พลังที่ออกมานั้นราวกับว่าต้องการโจมตีเพื่อปลิดชีวิตแต่ใครรู้……นาทีที่เงาปีศาจนั้นใกล้จะสัมผัสโดนเขา ทันใดนั้นก็ถูกฝ่ามือที่เรียวยาวกั้นไว้ด้านหน้าก่อนเข้าไปหนึ่งนิ้ว จากนั้นเงาปีศาจนั้นก็เปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราด และเริ่มกลายเป็นนํ้าเลือดด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยสายตามุมปากของหานแสปรากฏรอยยิ้มแห่งความกระหายเลือด เ
