่เหล็กเส้นหนึ่งและลงกลอนกลับไป ลงกลอนประตู โซ่เหล็กที่ลงกลอนห้องหนังสือคล้ายกับก่อนหน้านี้เมื่อนางยืนอยู่บนกำแพงพระราชวัง ดูเหล่าองครักษ์วังหลวงถือคบเพลิงยังอยู่ในเมืองหลวง หาเบาะแสนางทีละที่ทีละที่หลานเยาเยาเลิกคิ้วเล็กน้อย บอกลาทุกคน พรุ่งนี้ค่อยเจอกันแล้ว!439
……ดึกสงัดแล้วจันทร์แรมในท้องฟ้า แสงจันทร์สาดแสงบนผิวทะเลสาบ ข้างฝั่งเป็นโรงนํ้าชาตั้งเรียงรายแน่นขนัด ที่ไกลๆคือเงาสะท้อนกลับหัวในนํ้าของกลุ่มภูเขาสีเขียวมรกตทุกอย่างเงียบสงบ!เรือที่เหมือนกับเรือรบที่อยู่กลางทะเลสาบ แสงไฟสว่างไสวของเรือแห่งความสิ้นหวังกลับดูหรูหราโอ่อ่ากว่าเรือรบ เงียบสงบจนค่อนข้างแปลกประหลาดกลางนํ้ารอบด้านของเรือแห่งความสิ้นหวัง เป็นไม้ไผ่ปากแหลมเป็นห่วงๆโผล่จากผิวนํ้า ด้านในไม้ไผ่เหล่านี้ทั้งหมดล้วนว่างเปล่า ใช้หายใจสำหรับผู้ที่ดำนํ้าโดยเฉพาะคนเหล่านี้ล้วนเป็นเจ้าหน้าที่คุ้มกันรอบนอกสุดของเรือแห่งความสิ้นหวัง พวกเขามีทักษะในการว่ายนํ้าดีมาก หมุนเวียนกันเฝ้าเวรในนํ้า เป็นกลุ่มกำลังที่ค่อนข้างลึกลับ คุ้มครองความปลอดภัยของเรือแห่งความสิ้นหวังฉับพลันนั้น!ไม้ไผ่รอบนอกสุดนั้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย ไม่นาน ด้านล่างไม้ไผ่ที่สั่นสะเทือนก่อนหน้านี้ ก็มีแผ่นสีแดงปรากฏออกมาช้าๆ แผ่นสีแดงนั้นเชื่อมต่อกันเป็นวงกลมสีแดงสีแดงสดเห็นได้ชัดต่อจากวงกลมสีแดนนั้นค่อยๆแผ่กระจาย ด้านล่างของไม้ไผ่ด้านในก็ปรากฏวงสีแดงออกมาอีก อีกทั้งว
