มองนางด้วยสีหน้าที่แปลกประหลาด ทำให้นางค่อนข้างอึดอัดใจอย่างอดไม่ได้“บนหน้าข้ามีทองติดอยู่หรือ?”โหลวเย่วส่ายหน้าโดยตรง จากนั้นแววตาก็เต็มไปด้วยความระมัดระวัง : “ท่านอย่าคิดฝันที่จะหลอกถามสถานการณ์ของเสด็จอาจากที่ข้านี้ ข้าไม่บอกท่านหรอก”ท่าทางเอาเป็นเอาตาย ทำให้หลานเยาเยาหัวเราะ419
“เชอะ ข้าจะหลอกถามเจ้าทำไม? สำหรับสถานการณ์ของเสด็จอาของเจ้า เจ้ารู้มากกว่าข้างั้นหรือ?”เมื่อคำพูดนี้ออกไปโหลวเย่วตะลึงงัน จากนั้นก็สีหน้าอึ้งถูกสิ!เทพธิดาลึกลับคาดเดาไม่ได้ มีนักรบใต้บัญชานับไม่ถ้วน เสด็จอาก็ไม่กล้าทำอะไรกับนาง เรื่องที่นางรู้ต้องมากกว่านางเป็นแน่ นางมีอะไรให้หลอกถามกัน“เช่นนั้นท่านเข้าใกล้ข้าทำไม?”ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยาก็กดเสียงตํ่า : “ข้าอยากกินขาหมู แล้วก็ถือโอกาสดูเจ้าองค์หญิงผู้หนึ่ง ไม่มีความทุกข์ร้อนกังวลใดร้องไห้อะไร? ใครรังแกเจ้า?”“ไม่มีคนรังแกข้า นั่นข้าโดนทรายเข้าตา”เอาเถอะ!ทรายก็สามารถเข้าตาได้แล้ว เช่นนั้นก็อธิบายได้ว่านางตาบอดแล้วเห็นโหลวเย่วไม่พูดจาอีก หลานเยาเยาก็ขี้เกียจจะหาเหาใส่หัว จึงได้เอาแต่กินตลอด ในไม่ช้าก็กินขาหมูชุดหนึ่งหมดแม้ว่าก่อนหน้านี้จะกินของมากมาย แต่ตอนนี้เหมือนว่าท้องยังสามารถเติมได้อีกด้วยเหตุนี้ก็สั่งขาหมูอีกชุดหนึ่ง420
โหลวเย่วค่อนข้างตกตะลึงในปริมาณการกินอาหารของนาง ผ่านไปสักพัก นางพบว่านางมาเพียงแค่กินขาหมูจริงๆ จึงได้เข้ามาใกล้ๆอย่างเงียบๆ ถามท
