องไม่มีเหรียญเงินหรือ?”เทพธิดาที่สง่าผ่าเผย เงินทองมากมาย รํ่ารวยมหาศาล ขาหมูอันหนึ่งคาดไม่ถึงว่าก็กินของผู้อื่น หากว่าเป็นก่อนหน้านี้ก็ไม่อะไร ตอนนี้นางเป็นถึงศัตรูคู่อาฆาตของเสด็จอานางไม่สามารถให้นางกินได้“ครั้งก่อนข้าเลี้ยงเจ้า หรือว่าครั้งนี้เจ้าไม่ควรเลี้ยงข้าหรือ? ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่ตอนที่ข้าถามเจ้าเจ้าก็ผงกหัวผงกหัว ไม่ใช่ว่าเห็นด้วยแล้วคืออะไร?”เอ่อ?โหลวเย่วหมดคำจะพูดจาในทันทีนางผงกหัวผงกหัวเมื่อครู่ ไม่ใช่พยักหน้า แต่คือกำลังเช็ดนํ้าตาอยู่ต่างหาก?แต่เมื่อนางคิดกลับกัน ก็ไม่ได้โกรธขนาดนั้นแล้วถึงอย่างไร!418
เทพธิดาก็เคยเลี้ยงขาหมูนางจริงๆ แม้จะเป็นการโดนบังคับให้ถูกนางเลี้ยง แต่นั่นก็คือเลี้ยงแล้วนางแตกหักกับเสด็จอาแล้ว ยังแทงเสด็จอาบาดเจ็บอีก แต่ไม่รู้ทำไม นางก็เกลียดเทพธิดาไม่ลงช่างเถอะ ก็กินขาหมูอันเดียว อย่างไรซะไม่พูดมากความกับนางก็ได้แล้วคิดคือคิดเช่นนี้ แต่คิดไม่ถึงเลยสักนิด นางวางแผนไม่สนใจเทพธิดา หลานเยาเยากลับจงใจพูดคุยกับนาง“เจ้าเป็นถึงองค์หญิงสง่างามผู้หนึ่ง นั่งกินอาหารที่ซุ้มอาหารข้างถนนผู้เดียวไม่ว่าทำไมยังแอบเช็ดนํ้าตาอีก? ใครรังแกเจ้าทำไมเจ้าไม่บอกเสด็จอาของเจ้า ให้เขาไปสั่งสอนคนผู้นั้นแทนเจ้าสักรอบ”หลานเยาเยากินขาหมูไปพลางพูดไปพลาง และไม่ได้มองสีหน้าของโหลวเย่วไม่ได้ยินเสียงตอบกลับของนาง กัดกินเนื้อมันๆนิ่มอร่อยคำโตจึงจะมองไปทางโหลวเย่วก็พบว่าโหลวเย่ว
