ให้ท่านจิตใจไม่สงบ ทำให้ท่านคิดอยากเอาเปรียบ ตอนนี้ก็ทำให้นางได้เอาเปรียบดีๆสักหน่อย โอกาสเช่นนี้มีไม่มาก!ไม่เอาเปรียบก็ไม่เอาเปรียบเปล่าๆ เอาเปรียบแล้วเขาก็ต้องอดทนนอกจากเขาจะไล่นางไปดูว่าหลังจากนี้เขาจะยังกล้าตั้งใจแอบแกล้งให้นางอยู่ต่ออีกหรือไม่คราวนี้ เย่แจ๋หยิ่งพยายามอดทนเป็นที่สุดแล้ว : “อย่าแกล้งแล้ว เยาเยา ข้ายังบาดเจ็บอยู่นะ ขยับไม่ได้”นับว่าเขาเข้าใจแล้ว หลานเยาเยาริเริ่มที่ไหนกันล่ะ! เห็นได้ชัดว่ากำลังทรมานเขาเวลานี้เขาหวังมากเพียงไหนว่าตัวเองจะมีท่าทีที่แข็งแรงร่าเริง397
“บาดเจ็บอยู่ดีสิ! ข้าชอบให้ท่านเจ็บ มามามา ร้องออกมาให้ข้าได้ฟังหน่อย ไม่ว่าอย่างไรท่านร้องจนคอแตกก็ไม่มีใครกล้าเข้ามา ให้ข้าได้มีความรู้สึกเหมือนเป็นคุณท่านสักหน่อย”ก็เพราะว่าเย่แจ๋หยิ่งบาดเจ็บอยู่ เวลานี้หลานเยาเยาถึงได้กล้าทำอะไรตามอำเภอใจมิเช่นนั้นให้ดีหมีแก่นางสิบอันนางก็ไม่กล้าบุ่มบ่าม แน่นอน นางรู้จักพบของดีก็ต้องเก็บ จะไม่ยุให้เขาโกรธเด็ดขาดที่แน่ๆ แผลของเขาก็ต้องมีเวลาที่หาย มีความกลัวนิดหน่อยว่าหลังจากนี้จะรับกับความผิดที่ตัวเองก่อไม่ได้“แฮ่มแฮ่ม!”หลานเยาเยากระแอมเสียงหนึ่ง กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า :“เป็นท่านให้ข้าหยุดแกล้ง อีกครู่ท่าก็อย่าแกล้งข้า เตะก็ห้ามเตะต้อง ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้ท่านนอนไม่หลับคืนนี้ ได้ยินหรือไม่”ได้ยินคำพูดเช่นนี้ของนาง เย่แจ๋หยิ่งมุมปากกระตุกอย่างอดไม่ได้ที่แท้นางก็มีคว
