สำหรับคำพูดของนาง เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้าอย่างจริงจัง“เยาเยาพูดถูก” แต่ต่อจากนั้น มุมปากเขาก็ยกขึ้นยิ้มอีกครั้ง “ในเมื่อข้าไม่สามารถมาหาเจ้าบ่อยๆได้ เช่นนั้นก็แบบนี้ดีกว่า พวกเราสามารถกลับกันได้”กลับกัน?หมายความว่าอะไร?ความหมายของเย่แจ๋หยิ่งคงไม่ใช่ให้นางไปจวนอ๋องเย่หรอนะ?ภายใต้สายตาที่ไม่ประสงค์ดีของเย่แจ๋หยิ่ง นางรู้สึกว่าตัวเองเดาไม่ผิด แอบไปจวนอ๋องเย่ของเขาอย่างลับๆทุกคืน?หลานเยาเยาไม่พอใจในพริบตา“ข้าจะไม่ไป ตีให้ตายก็ไม่ไป”เดินข้างแม่นํ้าบ่อยๆ ไหนเลยที่เท้าจะไม่เปียก?ก่อนหน้านี้นางก็อับอายไปรอบหนึ่งแล้ว โชคดีเป็นเพียงแค่องครักษ์ลับเห็น หากว่าถูกคนที่ราชครูเทียนเวิงซ่อนไว้ในที่ลับพบเข้า บางทีครั้งหนึ่งอาจจะสามารถบอกว่านางเพียงลอบสังหารได้ แต่จะต้องทำให้ราชครูเทียนเวิงสงสัยเป็นแน่ดังนั้นหลังจากที่เขาพูดจบอย่างแน่วแน่ ยังแอบชำเลืองมองเย่แจ๋หยิ่งแวบหนึ่งพบว่าเขากำลังมองดูตัวเองแบบยิ้มแต่ก็เหมือนไม่ได้ยิ้ม นางเปล่งเสียงไม่พอออกมาอย่างเย็นชา รีบหันศีรษะไป พูดอย่างแน่วแน่อีกครั้ง :“วางใจ ข้าจะไม่ไป ไม่ไปอย่างแน่วแน่ ตีให้ตายก็ไม่ไป”……388
ถึงคืนวันที่สองจวนอ๋องเย่ ในห้องบรรทมหลานเยาเยายืนอยู่ข้างเตียงอย่างหงุดหงิด มองดูเย่แจ๋หยิ่งที่ปลอดภัยไร้กังวล ก็รู้สึกว่าโดนตบหน้าเสียงดังเพี้ยทันทีเมื่อครู่องครักษ์ลับคนไหนบอกนางว่าเย่แจ๋หยิ่งเป็นลม?สารเลว!เห็นครั้งหนึ่ง นางจะต้องต่อยเขาหนักๆครั้งหนึ่
