ว่าบาดแผลของเขาจะหายไวไว เช่นนี้จะได้สามารถตอบแทนการกระทำทั้งหมดที่หลานเยาเยาได้กระทำในคืนนั้น399
ในความขัดแย้งเช่นนี้ คืนวันนี้ เย่แจ๋หยิ่งก็ได้เฝ้ารอการมาของเงาร่างที่คุ้นเคยของหลานเยาเยา นางเปลื้องชุดคลุมของเขาอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็ชำระล้างบาดแผลให้เขา แล้วก็ใส่ยาต่อ จัดการทุกอย่างอย่างชำนาญ รวดเร็วหลังจากเปลี่ยนยาแล้วหลานเยาเยามองดูผ้าขาวบนท้องของเย่แจ๋หยิ่งเงียบๆ“โดยพื้นฐานบาดแผลสมานกันแล้ว พันแผลให้ท่านอีกสองรอบก็น่าจะได้แล้ว แต่ร่างกายของท่านยังอ่อนแอมาก ต้องการบำรุงร่างกายมากๆ”เงยมองขณะพูดจบ เย่แจ๋หยิ่งได้เอื้อมมือไปจัดปอยผมที่ห้อยอยู่ด้านหน้า พันรอบนิ้วมืออย่างสบายๆ การกระทำเบานุ่มนวล ยกมุมปากขึ้นใบหน้าเทพเซียนเช่นนั้น รอยยิ้มที่สุขสบายใจงามมากที่สุดเช่นนั้น แฝงด้วยแรงเย้ายวนอย่างที่สุด หลานเยาเยาชำเลืองมองแวบหนึ่ง สายตาแทบจะเคลื่อนออกไปไม่ได้เย่แจ๋หยิ่งเอาเส้นผมเคลื่อนมาที่ปลายจมูก ดมเบาๆ“หอมมาก!”“……” นางพูดอารมณ์ความรู้สึกออกไปมากขนาดนั้น เขาไม่ได้ฟังเข้าไปแม้สักคำ ด้วยเหตุนี้ นางคว้าผมของตัวเองดึงกลับคืน“ยังมีอีกสองสามวันก็เป็นพิธีเซ่นไหว้ใหญ่แล้ว ถึงเวลานั้นอันตรายนับไม่ถ้วน แม้ไม่รู้ว่าเมื่อถึงเวลาจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง แต่ข้ากล้ามั่นใจ นั่นจะเป็นเหตุการณ์ที่โกลาหลครั้งยิ่งใหญ่คนในตำหนักเทพธิดาโยกย้ายไปหมดแล้ว เรื่องคนโดนมนต์ดำยังไม่ถูกระงับอย่างสมบูรณ์แบบ พิธีเซ
