ูกัน”ตอนนี้หลานเยาเยาหรี่ตาถังมู่หวั่นเรื่องเยอะจริงๆ มาตอนไหนไม่มา มาตอนนี้พอดีเหมือนคำนวณเวลามาแล้วไม่ได้การ!ทันทีที่คนพวกนี้มาจะต้องมีอันตราย ถ้าหากถูกกัด คนที่ติดเชื้อก็จะมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าควบคุมไม่อยู่ ในไม่ช้าคนโดนมนต์ดำก็จะกัดกลุ่มคนรอบๆ ถึงตอนนั้นก็คุมไม่อยู่แล้วไม่มีวิธีแล้วนางทำได้เพียงจับคนโดนมนต์ดำสองคนนั้นไว้ ดังนั้น สายตาที่แหลมคมของนางก็ รีบมองหลี่ชิงเหยน บอกเขาอย่างเคร่งขรึมว่า:“ที่นี่อันตรายมาก เจ้ารีบไปล่อคนพวกนั้นออกไป ไม่เช่นนั้น โลกจะตกอยู่ในความโกลาหล”มองท่าทางตกตะลึงของหลี่ชิงเหยน หลานเยาเยาก็ตบเขาไปหนึ่งที “ได้ยินไหม ไปเร็ว!”“อ้อ ได้ ได้……” เสียงของเขาเบาจนแทบไม่ได้ยิน “จะจะจะไปแล้ว”เขาก็เข้าใจถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ แม้จะหวาดกลัวเขาก็รีบลุกขึ้น แต่จะทำอย่างไรเมื่อขามันไม่มีแรง ใช้การไม่ได้ เขาลุกยังไงก็ลุกไม่ขึ้น253
“เทพธิดา ข้า……”หลานเยาเยาไม่มีวิธี ตรงไปยกเขาขึ้น หลังจากนั้นก็เตะเขาไปยังต้นเสียง“ปัง……”หลี่ชิงเหยนบินออกไปไกลมาก แล้วก็ตกลงพื้น ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาอะไร ก็ได้ยินเสียงรีบร้อนของหลานเยาเยา“จำไว้ ห้ามให้พวกเขาเข้ามาเด็ดขาด”หลี่ชิงเหยนพยักหน้าอย่างแรง จากนั้นก็จับต้นไม้ใหญ่ข้างๆ ยันตัวเองลุกขึ้นมาช้าๆแม้ขาจะยังไม่หายอ่อน แต่เขาก็เดินตัวสั่นเทิ้มไปทีละก้าว ละก้าว ไปทางต้นเสียงเมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งสวมชุดสีสันสดใสเดินมา เขาก็รีบพูดว่า“อย่าเข้าม
