“จริงหรือ?”ตอนนี้หญิงชาวสวนไม่ได้สนใจแล้วว่าขโมยหรือไม่ขโมยของ ตอนนี้นางสนใจแต่เส้นทางการสอบขุนนางของลูกชายเพียงแค่สามารถสอบขุนนางได้อย่างราบรื่น ให้นางทำอะไรนางก็ยอม……“จริงแน่นอน เจ้าก็รู้ว่าคุณหนูนั้นซื่อสัตย์จริงใจ เจ้าเพียงแค่ต้องช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆ ก็จะสามารถเปลี่ยนเป็นไม่ต้องกังวลเรื่องใดๆของลูกชายอีกเลย เรื่องดีขนาดนี้ มีเพียงแต่เจ้าที่จะสัมผัสได้”หญิงชาวสวนแทบไม่เชื่อหูตัวเองทันใดนั้นนางก็หัวเราะทั้งนํ้าตา คุณหนูถังมู่หวั่นนั้นดีต่อพวกเราคนสวนจริงๆเพื่อลูกชายของตนแล้ว นางจึงพยักหน้าตอบรับอย่างไม่ต้องคิด“ได้ ได้ๆๆ ตราบใดที่อนาคตของชิงเหยนไร้กังวลใดๆ ให้ข้าน้อยทำอะไรก็ยอม”เสี่ยวเหลียนยิ้มอย่างพึงพอใจ แต่รอยยิ้มนั่นกลับทำให้ใจของหญิงชาวสวนนั้นเย็นวาบ เมื่อเห็นนางเดินเข้ามา หญิงชาวสวนก็ตกใจ “ท่านจะทำอะไร?”“ทำอะไรได้? แน่นอนว่าจะบอกเจ้า เรื่องที่คุณหนูอยากให้เจ้าทำ”มือข้างหนึ่งของเสี่ยวเหลียนวางไว้บนไหล่ของหญิงชาวสวน เอาปากมาใกล้ๆหูนาง และพูดเบาๆว่า: “เรื่องที่คุณหนูอยากให้เจ้าทำก็คือ……”พูดยังไม่ทันจบ มืออีกข้างหนึ่งของเสี่ยวเหลียนก็ดึงมีดขึ้นมาเล่มนึง และแทงเข้าไปที่ร่างกายของหญิงชาวสวน“ท่าน ท่าน……”227
หญิงชาวสวนพูดไม่ออก มีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก นางทำได้เพียงแค่ชักจ้องมองคนที่แทงนางเสี่ยวเหลียนยิ้มเยาะ ดึงมีดออกมา และใช้เท้าเตะหญิงชาวสวนล้มลงไปกับพื้น“เรื่องที่คุณหนูอยากให้เจ้
