หวั่นนั้นมีความลำบากใจ สุดท้ายก็ตัดสินใจพูดว่า:“ท่านชายหลี่ ท่านแม่ของเจ้าแม้จะเป็นแค่คนสวนในสวนว่างฮัว แต่นางก็ซื่อสัตย์มาโดยตลอด ข้อนี้ข้ารู้ดี ถ้าบอกว่านางขโมยเมล็ดพันธุ์……ข้าเองก็ไม่เชื่อ แต่เมื่อข้อเท็จจริงมันอยู่ตรงหน้า ข้าเองก็ทำอะไรไม่ได้ประเทศก็มีกฎหมายของประเทศ บ้านก็มีกฎของบ้าน เรื่องการขโมยแบบนี้อภัยให้ไม่ได้เด็ดขาด”ทันใดนั้นสีหน้าของท่านชายหลี่ก็ซีด และเขาก็อ้อนวอนอีกครั้ง“คุณหนูถัง ท่านแม่ไม่ใช่คนเช่นนั้น ต้องมีการเข้าใจผิดกันแน่ๆ แม้เรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริง แต่นั่นก็ทำเพื่อข้าเอาเช่นนี้แล้วกัน ข้า ข้าจะรับแทนท่านแม่เอง ท่านจะลงโทษข้าอย่างไรก็ได้ ได้โปรดปล่อยนางไป นางอายุเยอะแล้ว ร่างกายก็ไม่ค่อยดี รับความทรมานไม่ได้”“เอาหล่ะ มันก็เป็นแค่เพียงเมล็ดพันธุ์ก็เท่านั้น ข้าไม่เอาชีวิตท่านแม่เจ้าหรอกเห็นแก่ที่เจ้ามีใจกตัญŜู งั้นข้าจะให้เจ้ารับโทษแทนท่านแม่เจ้าแล้วกัน! ข้ามีเรื่องเล็กๆน้อยๆ ต้องการให้เจ้าช่วยพอดี เจ้าช่วยข้าสักครั้งก็พอแล้ว”“ได้ ข้าซาบซึ้งในบุญคุณของคุณหนูถังนัก”229
……ตอนที่หลานเยาเยาและเย่หลีเฉินมาถึงศาลา ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจองค์ชายรัชทายาทในตอนนี้ ไม่เหมือนกับองค์ชายรัชทายาทในปีนั้นอีกแล้ว เขาไม่ดื่มเล่นสำราญ เที่ยวผู้หญิงอีก มีความสุขุมมากขึ้น มีความน่าหลงใหลยิ่งขึ้นส่วนเทพธิดา ใบหน้างดงามเตะตา เบื้องหลังลึกลับ ช่วงนี้โดนวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก
