ั้งใจ ตายไปกี่คนแล้วไม่สำคัญ ที่สำคัญคือทำให้คนทั้งเรือตกใจจนวิ่งหนีไปหมดคราวนี้ทำให้เรือแห่งความสิ้นหวังเสียหายเหรียญเงินไปมากน้อยเท่าไหร่และเรื่องเช่นนี้ยังเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งแรกด้วย ปกติเช่นพวกเขาที่เพียงแค่ทำความผิดเล็กน้อย ก็จำเป็นต้องรับการลงโทษตอนนี้หลานเยาเยาได้ทำความผิดหนักขนาดนี้ด้วยนิสัยของเจ้าของเรือ นางต้องทนรับแล้ว“ไม่มีนี่ ข้าจะกล้าได้อย่างไร ไม่เชื่อเจ้าก็ถามลูกมือที่อยู่ด้านหลังข้าผู้นี้”แน่นอนว่านางตั้งใจ แต่กลับเป็นการตั้งใจที่มีเหตุผลมากลูกมือที่ค่อยๆดึงสติกลับมาได้ ก็บอกเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ออกมาอย่างละเอียด ทั้งไม่ได้เกินจริง และไม่ได้ตอกไข่ใส่สีเมื่อลูกมือพูดจบป่ายเม่ยเซิงถึงในโล่งใจในที่สุด183
“โชคดีโชคดี สมนํ้าหน้าคนเหล่านี้จริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะเลวร้ายขนาดนี้ เจ้าทำได้ไม่เลว แค่เพียงวิธีการเกินไป”หลานเยาเยาก็ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง กล่าวด้วยความกลัดกลุ้มใจ :“ข้าก็ไม่มีทางอื่น พวกเขาให้ข้าพิสูจน์ข้าก็ต้องพิสูจน์สักหน่อยสิ? ไม่เช่นนั้นก็หาว่าข้าผู้โจ้เจิ้งผู้นี้เป็นคนหลอกลวง เช่นนั้นข้าเสียหน้ามาก แต่พวกเขาวิ่งหนีทำให้เกิดเหตุการณ์วุ่นวาย ข้าก็ไม่มีวิธีทางหยุดยั้ง”ทันใดนั้น!สายลมเย็นยะเยือกหนึ่งโจมตีมาหลานเยาเยาสังเกตได้ถึงกลิ่นอายที่อันตรายเป็นพิเศษ จากนั้น ก็เห็นเงาร่างสีม่วงค่อยๆปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้องส่วนตัวความชั่วร้ายที่สามารถเป็นเสน่ห์ต่อบ
