ผู้หนึ่ง หลานเยาเยาก็ขี้เกียจจะมองแม้แวบหนึ่ง โบกและใช้แรงลมปิดประตูห้องโดยทันที165
“ตู้ม” เสียงหนึ่งบรรดาผู้คนดึงสติกลับมาจากความตะลึงงันได้พบเห็นรู้จักถึงความเก่งกาจของนาง แววตาของบรรดาผู้คนที่ไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดและเหยียดหยามก่อนหน้านี้เปลี่ยนไปไม่น้อยแต่เห็นนางจิตใจเป็นกุศลเช่นนี้ ก็รู้ว่านางเป็นคนที่สามารถกลั่นแกล้งได้ง่ายดายเป็นอย่างมากดังนั้น!พวกเขาก็ไม่มีความขลาดแม้สักนิด ยังคงแย่งชิงต้องการจะประลองฝีมือยังไงซะแพ้แล้วก็ไม่ได้ตาย……
166
