จนเมื่ออ๋องเย่ทุ่มเทจิตใจเพื่อเข้าใกล้นางอย่างที่สุด วันนี้ยังวางแผนเอากระเป๋าพยาบาลอัตโนมัติมอบให้นางอีก เขามั่นใจแล้ว นางก็คือหลานเยาเยานางกลับมาแล้ว……มีชีวิตรอดกลับมาอย่างแข็งแรงร่าเริงเต็มไปด้วยพลังชีวิต……คราวนี้ เจ้าพระยาเซียวก็ยิ่งประหลาดใจ จากนั้นเขาได้ส่งมอบกระดาษที่อยู่ในมือให้เขา“นี่คือที่เทพธิดาเขียนเมื่อครู่”“นี่คืออะไรขอรับ?”ความรู้สึกเมื่อเซียวจิ่นหยูเอามาดู ดวงตาเบิกกว้างขึ้นโดยทันใด กล่าวด้วยสีหน้าที่ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษ : “นี่ นี่คือยาถอนพิษ? นางรู้ว่าท่านโดนยาพิษแบบออกฤทธิ์ช้า ทั้งยังเขียนใบสั่งยาถอนพิษด้วย แต่ว่าข้า ข้ายัง……”เรื่องที่ท่านพ่อโดนยาพิษแบบออกฤทธิ์ช้า เขารู้ตั้งนานแล้ว สองสามปีนี้ ยังสืบค้นหาใบสั่งยาถอนพิษอย่างลับๆอยู่ตลอดไม่รู้ว่าพบหมอมามากเท่าไหร่ ก็ล้วนไม่สามารถหายาถอนพิษได้สำหรับสุขภาพที่ค่อยๆยํ่าแย่ขึ้นทุกวันของท่านพ่อ เขาทุ่มเทสุดความสามารถก็ไม่สามารถทำอะไรได้ แต่เมื่อวานตอนกลางคืนได้พบกับหลานเยาเยาพอดี พานางกลับไปที่จวนเจ้าพระยาซื่อสัตย์ นอกจากเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของนางแล้ว ในใจยังมีความคิดอื่นเพราะเขารู้ว่าวิชาการรักษาของนางลํ้าเลิศยิ่งนัก140
ดังนั้นจึงคิดหาโอกาส ขอให้นางตรวจชีพจรของท่านพ่อดูหน่อย คิดไม่ถึงว่าไม่ต้องรอให้เขาเอ่ยปากหลานเยาเยาก็ได้เขียนใบสั่งยาออกมาก่อนแล้ว……ณ เวลานี้!เจ้าพระยาเซียวถอนหายใจอย่างหนัก “จิ่นหยูเอ๊ย! เทพธิดาฉลาด
