กจะด่าเซียวจิ่นหยูอีกสองสามคำ แต่เมื่อเห็นหลานเยาเยาที่อยู่ข้างๆ ในสายตาของเขามีประกายความตกตะลึงขึ้นมาแวบหนึ่งในสายตาของเจ้าพระยาเซียว เซียวจิ่นหยูไม่มีความแตกต่างใดๆกับลูกผู้ดีมีเงินไม่ทำการทำงานพวกนั้นเลย เอาแต่กินดื่มเที่ยวเล่นกับลูกผู้ดีมีเงินไม่ทำการทำงานพวกนั้นไปวันๆแต่มีสิ่งหนึ่งที่ดี นั่นก็คือไม่เคยไปสถานที่อย่างหอแดง(หอนางโลม)พวกนั้นถึงแม้ตรงส่วนนี้ถือว่าดี แต่ตรงจุดนี้ ก็เป็นจุดที่ทำให้เจ้าพระยาเซียวคิดหนักตนเองถือว่ามาได้ลูกชายตอนแก่ แต่กลับให้กำเนิดลูกชายที่ไม่เข้าใกล้เพศหญิงเลย108
อ๋องเย่เขาไม่เข้าใกล้เพศหญิง ดีร้ายก็ยังแต่งพราชายาแล้ว เขากลับดี ไม่อยากแต่งเมียมีลูก ยังไม่ทำการทำงานไร้สาระไปวันๆไม่เคยเห็นเขาใกล้ชิดกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนจู่ๆตอนนี้ก็เห็นเขาพาผู้หญิงกลับบ้านคนหนึ่งความโกรธในใจถูกระงับไปโดยตรง บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่หาได้ยากผุดออกมาเล็กน้อย เจ้าพระยาไอขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ได้ไอเพราะปัญหาสุขภาพ แต่เพราะรู้สึกตื่นเต้นนิดๆ“แม่นางผู้นี้คือ?”“ท่านพ่อ ท่านนี้คือเทพธิดา เพราะเจอกับปัญหานิดหน่อย กลางคืนดึกดื่นผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้างนอกมันไม่ปลอดภัย ดังนั้นข้าเลยพานางมาหลบสักพัก”หลังจากที่เซียวจิ่นหยูแนะนำจบ หลานเยาเยาก็ทำความเคารพไปทางเจ้าพระยาเซียว“คำนับเจ้าพระยาเซียว!”“เทพธิดาเกรงใจแล้ว” เห็นได้ชัดเจนมาก ในแววตาของเจ้าพระยาเซียวมีความผิดหวังขึ้นมาแวบหนึ่งอ่าย!ล
