ยาในตอนนี้ขรึมลง ในแววตาฉายแววเจตนาฆ่าขึ้นมาแวบหนึ่งมือของอ๋องเย่เพิ่งจะแตะไปที่เหรียญกษาปณ์ทองแดงเหรียญนั้น มุมปากก็ยังยิ้มขึ้นมาอย่างเบาบาง มีดสั้นที่แหลมคมเล่มหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นมาในมือของหลานเยาเยาแล้วจากนั้น แทงไปทางช่วงท้องของอ๋องเย่อย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย79
ณ เวลานี้ดูเหมือนเวลาจะหยุดลงหลานเยาเยามองดูเย่แจ๋หยิ่งอย่างเย็นชา เย่แจ๋หยิ่งมองไปที่ท้องของตนเองด้วยความเจ็บปวด แล้วมองไปที่สีหน้าท่าทางที่เย็นชาของหลานเยาเยาและตั้งแต่เมื่อกี้อารมณ์ของทุกคนก็แปรปรวนอยู่ตลอด ในตอนนี้ได้เห็นภาพนี้แล้ว ความรู้สึกอัดแน่นไปทั้งตัว ราวกับหัวใจหยุดเต้นไปกะทันหัน“เพราะอะไร?”สีหน้าท่าทางเย่แจ๋หยิ่งเจ็บปวด แววตาที่ลึกลํ้าแสดงออกถึงความเศร้าเสียใจสุดซึ้ง“เพราะอะไร? จะเพราะอะไรได้? ตอนที่ท่านฆ่าสาวใช้ของข้า ไม่เคยคิดเลยหรือว่าจะมีวันนี้?ท่านเข้าหาข้าด้วยเพียรพยายามอย่างยิ่งยวดเช่นนี้ ก็แค่ต้องการให้ข้ากลายเป็นมีดที่แหลมคมในมือของท่าน ที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ท่านพอใจมากใช่ไหม?เย่แจ๋หยิ่ง ชีวิตชดใช้ด้วยชีวิต ชีวิตของช่าจื่อถึงเวลาชดใช้คืนมาได้แล้ว”กล่าวจบนางก็ดึงมีดสั้นที่อยู่ในมือออกมา ช่วงท้องของเย่แจ๋หยิ่งมีเลือดไหลออกมาอย่างรวดเร็วทันทีมองไปที่เลือดสีแดงขนาดใหญ่นั้น หลานเยาเยาเดินโซเซถอยหลังออกไปทันที มีดสั้นตกลงไปบนพื้นมีเสียง “คว้าง” ดังขึ้นมา“เย่แจ๋หยิ่ง อย่าหาว่าข้าโหดร้าย ท่านเป็นคนโหดร้ายต่อข
