นหานไม่รู้ว่าเพราะอะไร ดังนั้นเมื่อเห็นเทพธิดาหยุดฝีเท้า จึงถามขึ้นอย่างสงสัย:“เป็นอะไรหรือ มีตรงไหนที่ไม่เหมาะสมหรือไม่?”ที่จริงท่านหานไม่ได้ตั้งใจจะจัดห้องนี้ให้เทพธิดา แต่เมื่อวานตอนที่เทพธิดาส่งคนมาจองห้อง เหลือเพียงแต่ห้องนี้แต่สิ่งที่น่าแปลกก็คือ เค้าโครงและรูปแบบภายในห้องหรูนั้นสง่างามมากวิสัยทัศน์ก็ดีมาก เหลือไว้ให้เทพธิดานั้นก็ค่อนข้างเหมาะสมแล้ว“ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าห้องหรูนี้ดีมาก”หลังจากที่หลานเยาเยาเข้าไป ท่านหานก็รีบสั่งคนใช้ข้างๆนายหนึ่ง ว่าให้เอาชาที่เย็นเล็กน้อยบนโต๊ะไปเททิ้ง แล้วก็ยังสั่งให้คนรับใช้ไปเปลี่ยนใบชาที่ดีที่สุดในร้านประมูลเสินตูมาหลังจากที่เห็นว่าเทพธิดานั้นพึงพอใจกับห้องนี้ ท่านหานก็ออกไป43
เพราะหลานเยาเยามาค่อนข้างเร็ว ระยะเวลากว่าจะเริ่มการประมูลนั้นยังเหลืออยู่ครึ่งก้านธูปดังนั้น นางจึงอยู่ในห้องหรูอย่างไม่มีอะไรทำเมื่ออยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ได้กิน หลานเยาเยาก็หยิบเหรียญเงินออกมาเล่นเคาะๆ แต่กลับรู้สึกเบื่อยิ่งกว่าเดิมดังนั้นจึงทำได้เพียงงีบหลับจื่อซีและจื่อเฟิงเห็นจนไม่รู้สึกประหลาดใจ มองคุณหนูของตัวเองหลับฟุบอยู่บนโต๊ะด้วยสีหน้าปกติส่วนองครักษ์ผู้นั้นไม่ได้สัมผัสใกล้ชิดกับเทพธิดา เมื่อเห็นท่าทางนาง ก็มีความดูถูกขึ้นมาในแววตาแต่ทว่า……หลานเยาเยาเพิ่งหลับตาได้ไม่นาน ก็มีเสียง “เพล้ง”เสียงดังแสบแก้วหูดังเข้ามาในหู และมันทรมานหูบนระเบียงด้านนอก“แม่
