งเอะอะโวยวายนั่นทำให้หลานเยาเยาขมวดคิ้วแน่น เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าเสียงฝีเท้าของสาวใช้สองคนนั้นจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ สุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องหรูที่นางอยู่หลานเยาเยาเลิกคิ้วเล็กน้อย46
กำลังสงสัยพอดีว่าทำไมจวนเฉิงเสี้ยงถึงมีสาวใช้ที่หยาบคายบ้าอำนาจขนาดนี้“ก๊อกๆๆ……”“ด้านในมีคนอยู่ไหม?”เสี้ยฮัวเคาะพร้อมกับลองถามหยั่งเชิงแม้สิ่งที่พูดจะดูเกรงใจ แต่มือที่เคาะประตูนั้นไร้มารยาทมากพูดว่าเคาะประตู แต่ที่จริงมันเหมือนตบประตู ถ้าเพิ่มแรงอีกหน่อยก็สามารถใช้คำว่าพังประตูมาอธิบายก็ได้เสียงเคาะประตูหนักๆไม่น่าฟังดังเข้ามาในห้องหรู แต่กลับไม่มีเสียงในห้องดังขึ้น“เสี้ยฮัว จะต้องเกรงใจพวกเขางั้นเหรอ? เดิมที่นี่คุณหนูก็ได้จองก่อนแล้ว มีคนมาอยู่ที่คนโดยพลการและยังไม่รู้ตัวด้วยซํ้า เจ้าเกรงใจพวกเขา แต่พวกเขากำลังแสร้งทำเป็นอยู่นะ เจ้าถอยไป ข้าเอง”“ก๊อกๆๆ……”คนที่เคาะประตูก่อนหน้านั้นแรงแล้ว แต่เมื่อเทียบกับเสียงเคาะประตูของคนปัจจุบันก็ถือว่าอ่อนโยนแล้วชุนซวงใช้กำปั้นทุบประตู“คนข้างในฟังข้าให้ดี ข้าคือสาวใช้ข้างกายของลูกสาวของภรรยาเอกของจวนเฉิงเสี้ยง ห้องหรูนี้เป็นของคุณหนูพวกข้า ทางที่ดีพวกเจ้ารีบเก็บข้าวของแล้วไสหัวไปซะไม่เช่นนั้น รอจนคุณหนูมา พวกเจ้าจะต้องรับผิดชอบผลที่ตามมา”
47