น้องกลุ่มนั้นก็เป็นอันรู้กัน รีบพุ่งไปยังศาลา ล้อมหลานเยาเยาเอาไว้ศาลาชีลีไม่ใหญ่ แต่ก็ไม่เล็ก สามารถอัดคนได้ประมาณสิบ ยี่สิบคนและจุดที่สำคัญที่สุดก็คือ ศาลานั้นสร้างอยู่ที่ไหล่เขา มันถูกสร้างขึ้นโดยโผล่ขึ้นมาบนหินด้านใต้ศาลาเป็นหน้าผาสูงชัน เพียงแค่ตกลงไป ถึงไม่ตายก็พิการในชั่วพริบตาศาลาก็มีคนเข้ามามากมายหลานเยาเยาถูหน้าผากอย่างปวดหัว“อยากตาย งั้นก็จะช่วยทำให้พวกเจ้าได้สมหวัง”4
พูดจบ หลานเยาเยาก็โบกแขนเสื้อแดง ทันใดนั้นก็มีด้ายเงินยาวๆบางๆ พุ่งมาพันรอบสองคนที่สวมเครื่องแบบทหารเอาไว้จากนั้นก็ออกแรงดึง โยนพวกเขาออกนอกศาลาไปได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องสองเสียง จากนั้นนางก็เหมือนได้ยินเสียงของสองคนนั้นที่เป็นเหมือนก้อนหินกำลังกลิ้งลงจากไหล่เขาลงไปส่วนคนอื่นๆเมื่อเห็นสถานการณ์นี้ นัยน์ตาก็ประกายความกลัวออกมาจะกลับก็กลัว แต่นายอำเภอตงเฉาก็สั่งการลงมาแล้ว พวกเขาก็จำต้องกัดฟันทำยังดีที่พวกเขากำลังคนเยอะมาก จะจัดการใครสักคน ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องง่ายมากเหรอ?ดังนั้น!พวกเขาจึงพุ่งเข้าไปพร้อมกัน แม้จะฆ่านางไม่ตาย แต่ก็ต้องบังคับให้นางลงศาลาไปด้านหลานเยาเยาที่ไม่อยากไปเสียเวลากับพวกเขาเยอะนัก จึงใช้กำลังภายในอย่างไร้ปรานีฆ่าและฆ่าโยนลงจากหน้าผาสูงจนกระทั่งหลังจากสองคนสุดท้ายถูกนางฆ่าตาย นางก็พบว่านายอำเภอตงเฉาหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้วหลานเยาเยารีบย้ายสายตาไปยังบนระเบียงทางเดินที่อยู่ไกลออกไป และก็มีรอ
