ุณชายขุ่นเคืองใจ แต่ข้าหวังว่าคุณชายจะให้อภัย ถ้าหากที่นี่เป็นเขตของท่านข้าที่ทั้งตัวมีแต่ผ้าขี้ริ้วก็จะไปนั่งที่อื่นแทน เพื่อไม่ให้เคืองสายตาของคุณชาย”จ้าวซื่อพูดอย่างระมัดระวังหลานเยาเยากระตุกริมฝีปากแดงระเรื่อขึ้น โดยไม่สนใจคำพูดของนางแม้แต่น้อยแต่กลับพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา“หลานเฉินมู๋ถูกปลดออกจากตำแหน่ง จวนแม่ทัพถูกตรวจค้น หลานจิ่นเอ๋อเองถูกทรมานจนตาย ท่านในฐานะผู้เป็นมารดา ไม่คิดที่จะแก้แค้นให้ลูกสาว แต่กลับถือหางวิ่งหนีไป ท่านคิดว่าท่านจะสามารถหนีพ้นหรือ？”“คุณชายพูดสิ่งใดกัน ข้าไม่เข้าใจ ข้าเป็นเพียงสามัญชนเท่านั้น มีได้มีความเกี่ยวข้องใดกับจวนแม่ทัพ เกรงว่าคุณชายจะจำคนผิดแล้ว”เมื่อถูกเปิดเผยตัวตน จ้าวซื่อ(จ้าวซื่อ หมายถึงคนที่แซ่จ้าว)ก็ร้อนรนไปไม่ถูกหน้าผากก็มีเม็ดเหงื่อออกมาเต็มไปหมด
1535
