ได้อีกหรือ？คนชุดดำที่เหลืออยู่อีกไม่กี่คน กำลังจะวิ่งหนีไป แต่ยังไม่ทันได้หนีเข้าสู่ที่ลับก็ต้องถูกบังคับให้หยุดก้าวเท้าอย่างกะทันหัน ก่อนที่จะก้าวถอยหลังด้วยความเกรงกลัวจื่อเฟิงที่สวมชุดสุดเท่เดินออกมาจากที่มืด ด้วยสีหน้าที่ไม่มีการแสดงอาการใดๆได้เห็นท่าทางเช่นนี้ของเขาจนคุ้นชินแล้ว จื่อซีจึงรีบโบกมือทักทายเขา“เห้ย เฟิง คุณหนูบอกว่าให้เหลือไว้คนหนึ่ง”หรือจะกล่าวอีกนัยว่า คนที่เหลือจื่อเฟิงอยากจะจัดการเช่นไรก็จัดการได้1504
จื่อเฟิงมองไปยังเขาอย่างเรียบเฉย แววตาแฝงด้วยความดูถูก ราวกับกำลังพูดว่า‘ก็ได้รับคำสั่งจากคุณหนูพร้อมกัน เรื่องเช่นนี้ยังต้องให้เจ้ามาเตือนสติอีกหรือ？’“······”เอ่อ？อะไรกัน นี่มันคือ？จื่อเฟิงในคํ่าคืนนี้ มองเขาด้วยสายตาที่แปลกประหลาดเสียจริง ราวกับว่ารังเกียจเขาเสียอย่างนั้นสายตาของจื่อเฟิงไม่ได้จ้องมองไปยังจื่อเฟิงนานนัก แล้วทันที่เขาใช้สายตามองไปยังเหล่าคนชุดดำ แววตาของเขาก็เย็นชาขึ้นมาไม่น้อย ไม่มีแม้แต่คำพูดสักคำ เขาก็กวาดแกว่งกระบี่ที่อยู่ในมือ แสงกระพริบอันเยือกเย็นแวบขึ้นมา จากนั้นตรงคอของคนชุดดำสามคนก็มีเลือดไหลออกมา ทั้งบาดแผลยังอยู่ในบริเวณเดียวกันหมดเลยหลังจากที่คนชุดดำทั้งสามล้มลงไปกองกับพื้น คนชุดดำที่เหลือเป็นคนสุดท้าย ก็ได้แต่เบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าตนไม่มีทางรอด จึงกำดาบยาวที่อยู่ในมือแน่น หวังจะปลิดชีพตัวเองด้วยดาบเดียวแต่ไม่ได้เป็นไปดังที่คาดไว้ เพ
