ราะทันทีที่เขายกดาบขึ้น ข้อมือของเขาก็รับรู้ถึงความเจ็บปวดแทรกเข้ามา จนมือที่กำดาบแน่นเอาไว้หมดแรงแล้วดาบยาวที่อยู่ในมือก็ตกลงไปยังพื้นดัง“แคร้ง”เขายังไม่ทันได้ตอบสนองใดๆ ดาบที่เปล่งประกายแสงอันเย็นเยือกก็วางจี้อยู่บนคอของเขาแล้ว……1505
ภายในตำหนักเทพธิดาเย็นหงยังคงอยู่ในห้องนอนของหลานเยาเยา ซึ่งหลานเยาเยาในตอนนี้กำลังนอนอยู่บนเก้าอี้ยาวราวกับว่ากำลังหลับใหล แต่แท้จริงแล้วกำลังหลับตาสงบสติอารมณ์เพื่อรอฟังผลสรุปส่วนเย็นหงที่อยู่ภายในห้องก็เดินวนไปมา แววตามีความกังวลซ่อนอยู่จนเวลาผ่านไปกว่าสองชั่วยาม จื่อซีและจื่อเฟิงก็เดินตามกันเข้ามา คนที่เดินนำหน้ามีสีหน้าที่ยิ้มแย้มดังปกติ ส่วนคนที่เดินอยู่ด้านหลังก้ยังคงสีหน้าที่บึ้งตึงเรียบนิ่ง“คุณหนู！”ทั้งสองพนมมือขึ้นพร้อมกัน“เป็นอย่างไรบ้าง？”หลานเยาเยาที่นอนอยู่บนเก้าอี้ยาว ค่อยๆลืมตาขึ้นมาดูท่าทางของทั้งสอง ก็รับรู้ได้ทันทีว่าเรื่องได้สำเร็จลุล่วงแล้ว“รายงานคุณหนู ได้ส่งเขาไปยังคุกมืดแล้ว”“อืม！”หลานเยาเยาพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วหันไปมองเย็นหงด้วยสีหน้าที่อ่อนโยน“ฟ้าก็มืดแล้ว เย็นหง เจ้ารีบกลับไปพักผ่อนเถอะ！”“เจ้าค่ะ เทพธิดา！”1506
สถานที่อย่างคุกลับนั้น คนส่วนมากไม่อาจที่จะเข้าไปได้ ถึงแม้ว่านางที่จะเป็นสาวใช้ข้างกายเทพธิดา แต่ก็เคยได้รับคำสั่งให้เข้าไปเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น นอกจากนั้นเวลาอื่นนางก็ไม่อาจจะเข้าใกล้ได้วันนี้สามารถจ
