นาเพียงพูดออกไปเท่านั้น ไม่ได้คาดหวังสิ่งใดมากมาย แต่กลับถูกเย่แจ๋หยิ่งบีบมือจนรู้สึกเจ็บทันทีที่เงยหน้าขึ้นก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องเผชิญหน้ากับดวงตาอันลึกลํ้าของเย่แจ๋หยิ่ง“เป็น เป็นอันใดไป?”1491
จู่ๆก็ใช้สายตาเช่นนี้มองนาง หลานเยาเยาก็มีความรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อยอย่างอธิบายไม่ถูก“พวกเรากำลังพูดคุยเรื่องของราชครูอยู่ เรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องก็อย่าเพิ่งไปคิดฟุ้งซ่านเลย”เย่แจ๋หยิ่งพูดด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ“อ๋อ!”นางคิดฟุ้งซ่านอะไรกัน?ไม่ได้คิดอะไรเลย!ไม่ใช่ว่ากำลังคุยเรื่องของราชครูอยู่ไม่ใช่หรือไร เจ้าคนนี้ช่างจริงๆเสียเลย“ตอนนี้สิ่งเหล่านี้ก็เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น แต่ราชครูเทียนเวิงสามารถมีหนอนพิษกู่จำนวนมากขนาดนั้นได้ถือว่าเป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่ออย่างมาก และสิ่งที่น่าเหลือเชื่อกว่านั้นก็คือการที่เขาสามารถนำพิษที่เกี่ยวข้องกับซอมบี้เข้าสู่พิษกู่จิ้นได้นั้น ก็เพียงพอที่จะเข้าใจได้เลยว่าถึงแม้ข้าและเขาจะมาจากโลกเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้อยู่ในช่วงยุคเวลาเดียวกัน”“พูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน?”เย่แจ๋หยิ่งขมวดคิ้ว“อืม บางทีข้าอาจจะเป็นบรรพบุรุษของเขา”“……”นี่เป็นการอธิบายอย่างหนึ่งถึงแม้นางจะอยู่ในยุคปัจจุบัน ซึ่งก็นับว่ามีความทันสมัยมากแล้ว แต่ดูเหมือนคนที่สามารถฝังระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บไว้ในสมอง และสามารถเชื่อมต่อสื่อสารกับความคิดได้ จะเพียงนางแค่คนเดียว1492
และในยุคที่นางอยู