่นั้น ก็ยังไม่มีซอมบี้ด้วยทั้งสองคนนั่งคุยกันต่ออยู่ในรถม้าสักพัก จนใกล้จะถึงตำหนักเทพธิดา ทันใดนั้นเย่แจ๋หยิ่งก็เปลี่ยนหัวข้อจากเรื่องของราชครูเทียนเวิงมายังเรื่องของเขา“เยาเยา ตอนนี้ก็กลับมาถึงตัวตนของข้าแล้ว”“จะต้องพูดจริงงั้นหรือ？”ถึงแม้นางอยากจะรู้ แต่ก็ยังมีความกลัวที่จะรู้เช่นกัน“เจ้าไม่อยากฟัง？”เย่แจ๋หยิ่งจ้องไปยังนางทันที“เปล่า ไม่ใช่แน่นอน”ล้อเล่นหน่า นางกล้าไม่ฟังงั้นหรือ？ดูจากท่าทางของเย่แจ๋หยิ่งถึงนางจะไม่ฟัง นางคิดว่ายังไงเสียเขาก็ต้องพยายามพูดกรอกเข้าหูนางอยู่ดีเพียงแค่เห็นเย่แจ๋หยิ่งโน้มตัวเข้ามา แล้วขยับริมฝีปากอันเยือกเย็นไว้ข้างหูของนาง ก่อนจะพูดออกมาด้วยความเรียบเฉย ที่ทำให้หลานเยาเยาถึงกับเบิกตากว้างอะไรนะ？ตัวตนนี้น่าสยองขวัญเกินไปหรือเปล่า？
1493
