“คำพูดนี่ช่างตลกจริงๆ ไม่รู้ว่าราชครูใหญ่จะขยะแขยงตัวเองบ้างหรือไม่” ได้แต่เพียงมองราชครูเทียนเวิงด้วยรอยยิ้มอันชั่วร้ายราชครูเทียนเวิงโกรธมาก แต่อดกลั้นไว้เป็นอย่างยิ่ง เขาไม่ได้พูดอะไรอีก แต่จ้องมองนางด้วยใบหน้าที่เย็นชาบรรยากาศภายในห้องอักษรเยือกเย็นลงทันทีสงครามกำลังจะเริ่มขึ้น1476
ฮ่องเต้เฝ้าดูพวกเขาทั้งสองคนถกเถียงกัน จากนั้นก็มองสงครามเย็นระหว่างพวกเขาอีกครั้ง ดูเหมือนไม่สามารถจะพูดแทรกได้สักคำดูจากลักษณะท่าทางตอนนี้แล้วหากเขาไม่ทำอะไรสักอย่าง เกรงว่าพวกเขาคงจะต้องตบตีกันเป็นแน่ฮ่องเต้ที่ลำบากใจเป็นอย่างมากได้รีบพูดไกล่เกลี่ยขึ้นมา“เทพธิดา ราชครูใหญ่ ข้ารู้ว่าพวกเจ้าต่างก็ดีต่อข้า ราชครูใหญ่เป็นผู้ที่มีคุณธรรมสูงส่ง จงรักภักดี ข้าก็รู้มาโดยตลอดและเทพธิดาเป็นผู้ที่ข้าเคารพมากที่สุด คำพูดที่พูดมาทั้งหมด ข้ามิได้มีความสงสัยเลยพวกเจ้าทั้งสอง คนหนึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านชาติบ้านเมืองของข้า อีกคนหนึ่งล้วนทำเพื่อปราชาราษฎร ข้าก็รู้เห็นชัดเจนอันที่จริงเทพธิดาก็พูดถูก ทะเลทรายของแดนจี๋เป่ย อันตรายยิ่งนัก น่ากลัวเป็นอย่างมาก หากไม่มีผู้ใดไปสำรวจเส้นทางล่วงหน้าละก็ ถ้ารีบเข้าไปพวกเราอาจจะต้องเจ็บหนักแน่นอนดูเหมือนว่าการจะให้ผู้คนในยุทธภพพวกนั้นไปสำรวจเส้นทางก่อนจะเป็นเรื่องดีเพียงแต่……ตอนนี้พวกเขาได้ออกเดินทางแล้ว ดังนั้นพวกเราควรจะออกเดินทางเมื่อใดจึงเป็นการดี”หากไปเร็ว ก็จะเป็นเหมือนกับจ
