่ดี และต้องการที่จะได้ยาฉางตานเช่นกัน“เทพธิดา ข้าวสามารถกินได้ตามอำเภอใจ แต่คำพูดไม่อาจพูดส่งเดชได้กระหม่อมมีความภักดีต่อฮ่องเต้ ไม่เคยทรยศ”ราชครูเทียนเวิงหรี่ตาลง สายตาก็มองไปยังหลานเยาเยาอย่างเยือกเย็น ราวกับต้องการจะกราชากนางออกมาจากหลุมดวงตาที่มีเจตนาฆ่าอันเยือกเย็นเปล่งประกายออกมา และหายลับไปแต่หลานเยาเยายิ้มเบาๆ ไม่ได้สนใจท่าทีของเขาจากนั้น แง้มปากเบาๆหากข้าเดาไม่ผิดละก็ ราชครูเทียนเวิงมีอายุใกล้จะร้อยปีแล้วใช่ไหม อายุมากขนาดนี้แล้ว ดินก็คงจะฝังไปถึงศีรษะแล้วสินะหากไม่มียาฉางตาน ราชครูเทียนเวิงที่แก่ชราขนาดนี้ ยังจะมีชีวิตอยู่สักกี่ปี”อยากจะสร้างข่าวลือหรือ1475
อย่างนั้นก็ทำเลยสิ!ดูสิว่าใครจะทำใครได้ อย่างไรก็ตามอายุของเขาก็คงจะมีอยู่แค่นั้นแล้ว เขาต้องการที่จะได้ยาฉางตานก็คือเรื่องจริงหลานเยาเยาไม่เชื่อ คำพูดของนางที่เอ่ยออกไป ฮ่องเต้จะไม่สงสัยเขาเลยหรือได้ยินดังนั้น!ราชครูเทียนเวิงดูเหมือนจะตกอยู่ในความคิดและส่งเสียงร้องอันเยือกเย็นในทันทีแม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังต้องตะลึง“เทพธิดา เจ้าคิดมากเกินไป! ต้องการจะยุแหย่ความภักดีที่กระหม่อมมีต่อฮ่องเต้หรือ เจ้าลองคิดดูดีๆ กระหม่อมสามารถปรุงยาได้ด้วยตนเองก็สามารถจะยืดอายุได้จะต้องการยาฉางตานไปทำไมอีกทั้งฮ่องเต้คือมังกรกลับชาติมาเกิด คนที่สามารถจะครอบครองยาฉางตานได้ก็มีเพียงฮ่องเต้”พูดอย่างมีเหตุผลและจริงจังหลานเยาเยาอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้
