องยาฉางตานเป็นของตนเองนะสิ!”“ไม่ ข้าไม่เชื่อ ในเมื่อเทพธิดารู้เบาะแสของยาฉางตานอยู่แล้ว นางสามารถที่จะไม่บอกใครๆก็ได้ และสามารถจะไปค้นหายาฉางตานได้อีก แต่นางกับไม่ทำ สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเทพธิดาไม่ได้ต้องการยาฉางตาน”“นี่……”ทันทีราชครูเทียนเวิงเอ่ยปาก ประตูของห้องอักษรก็ถูกผลักออก หลานเยาเยาที่อยู่ในชุดสีแดงก็เดินเข้ามาอย่างสบายๆ“ฮ่องเต้พูดถูก ข้าอายุยังน้อย จริงๆ ไม่จำเป็นใช้ยาฉางตาน ตอนที่ตกไปยังวังใต้ต้นบุพเพที่อยู่กลางวัด ข้าก็พบว่าสถานที่เก็บยาฉางตานก็คือกลางทะเลทรายของแดนจี๋เป่ยเหตุที่ข้าต้องนำข่าวออกไปเผนแพร่ ก็เป็นเพราะรู้ว่าทะเลทรายที่กว้างใหญ่ของแดนจี๋เป่ยมีความน่ากลัวอยู่ ที่นั่นอันตรายเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะตรงกลางของทะเล ในนั้นไม่เคยมีใครย่างกรายเข้าไปและผู้ที่พยายามเข้าไปกลางทะเลทรายแห่งนั้น ต่างก็หายตัวไปอย่างลึกลับ ยังไม่เคยมีใครรอดชีวิตออกมาแม้แต่คนเดียว1474
การเผยข่าวสถานที่อยู่ของยาฉางตานออกไป ก็เพื่อให้คนที่ต้องการจะได้ยาฉางตานไปสำรวจเส้นทางเสียก่อน เพื่อลดความวิตกกังวลของผู้ที่ไปตามหลังราชครูเทียนเวิงเจ้าให้ร้ายข้าเช่นนี้ หรือต้องการจะกำจัดข้า เพื่อไม่ให้ฮ่องเต้มีโอกาสดึงข้าไปเป็นพวก จากนั้นจะได้ตักตวงผลประโยชน์ให้ตนเองใช่หรือไม่”เมื่อพูดออกมาแบบนี้ประการแรกเห็นได้ชัดว่า นางมีเจตนาที่จะยืนอยู่ข้างฮ่องเต้ประการที่สองเพื่อให้ฮ่องเต้รู้ว่า ราชครูเทียนเวิงมีเจตนาที่ไม
