เข้าไปขณะที่ชำเลืองมองกลับมองเห็นเงาสีขาววาบเข้ามา อีกทั้งมีเจตนาของการฆ่าที่เหี้ยมโหด ดูเหมือนต้องการจะฆ่านางให้ตายหลานเยาเยาเปลี่ยนความคิดในทันทีนางเดินไปทีละก้าวไปในทิศทางที่เงาสีขาวได้หายไป ไม่นานก็เข้าไปในหมอกควัน1421
ทันใดนั้น!ความรู้สึกเย็นค่อยๆ เข้ามา พร้อมกับเงาสีขาวที่ตรงมาด้านหน้าอย่างรวดเร็วหลานเยาเยารวบรวมกำลังภายใน กำลังแยกเงาสีขาวที่กำลังเข้ามาอย่างรวดเร็วแต่กลับพบว่าเงาสีขาวนั้นที่อยู่ตรงหน้าก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงสายลมที่กระทบใบหน้าใครกันมีความรวดเร็วขนาดนี้ดังนั้น!หลานเยาเยาจึงนั่งลงทันที สะบัดแขนเสื้อสีแดง โบกมือ จิ่วเซียวหวงเพ่ยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า นางจึงเริ่มบรรเลงขึ้นอย่างรวดเร็วทันที“ตึงตึงตึงตึงตึง……”ในยามว่าง นางเคยฝึกฝนการใช้กำลังภายในแทรกเข้าไปในสายพิณ โดยใช้เสียงพิณเป็นอาวุธ ซึ่งสามารถทำร้ายคนที่มองไม่เห็นได้งานวัด ในคืนนั้นที่ต้นบุพเพ นางก็ได้ใช้เสียงพิณก่อกวนจิตใจของนักฆ่า ทำให้พวกเขาฆ่ากันเองและตอนนี้นางก็ได้ใช้การบรรเลงจิ่วเซียวหวงเพ่ยอีกครั้งเพียงแค่อยู่ในระยะที่เสียงพิณครอบคลุมอยู่ คนที่ได้ยินเสียงของจิ่วเซียวหวงเพ่ยต่างก็ได้รับผลกระทบจากมันแต่!1422
ผ่านไปครู่หนึ่ง กลับไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆหรือว่าคนที่ซ่อนอยู่ในความมืดคงจะมีกำลังภายในได้ถึงระดับที่ไม่อาจคาดเดาได้ไม่เช่นนั้น ทำไมนางใช้กำลังภายในอย่างเต็มกำลังแล้ว คนคนนั้นกลับยังไม่ไหวติง
