ง
เงาร่างนั้นยกมือขึ้น กวักเรียกไอมารเหล่านั้นให้มารวมตัวกันที่กลางฝ่ามือ บีบอัดจนกลายเป็นก้อนพลังงานสีดำทมิฬขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง
“จงก่อกำเนิด!”
ฝ่ามือประทับลงพร้อมหยดเลือดโลหิตที่ถูกซัดเข้าไปในก้อนพลังงานมาร
ฉี่ ฉี่…
ก้อนพลังงานสั่นระริกอย่างรุนแรง ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ก่อนจะค่อยๆ ก่อตัวบิดเบี้ยวจนกลายเป็นรูปร่างมนุษย์
ไม่นานนัก ชายฉกรรจ์เปลือยกายที่มีลวดลายอักขระสีดำพาดผ่านทั่วร่างก็ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า
“นายท่าน...”
มันคุกเข่าลงโขกศีรษะเบื้องหน้าเงาร่างนั้นอย่างนอบน้อม
“ไปที่เกาะเจียวหนาน...”
เงาร่างนั้นโยนชุดคลุมสีดำตัวหนึ่งลงไปคลุมร่างสมุนมาร แล้วเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น “ไปสืบมาให้ได้ความ!”
“ขอรับ!”
ชายฉกรรจ์สวมชุดคลุมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลือนหายวับไปดุจภูตพรายไร้ตัวตน
…
แคว้นอวี้ลู่
ณ ใจกลางเทือกเขาหยกศิลา อันเป็นที่ตั้งของกลุ่มอิทธิพลอันดับหนึ่งแห่งแคว้น… ถ้ำอวี้ซิง
ภายในโถงถ้ำหินงอกหินย้อยแห่งหนึ่ง
“อย่านะเจ้าคะ! นายท่าน!”
“ว้าย! นายท่านนี่ล่ะก็ เกลียดจริงเชียว!!”
“ฮ่าๆๆ จะหนีไปไหนพ้นแม่นางน้อย!”
เสียงหัวร่อต่อกระซิกและเสียงหยอกล้อระริกระรี้ของเหล่าอิสตรีดังระงมไ
