ข่าสั่นเป็นตะแกรงอยู่ที่พื้นหลานเยาเยาเดินออกมาด้านหน้าแล้วพูดว่า: “คนของข้า ใครกล้าแตะเขาแม้แต่น้อย ข้าจะฆ่ามัน”“เทพธิดาได้โปรดอภัย พวกข้าน้อยมิกล้า มิกล้าอีกแล้ว”1374
“เฮอะ!” หลานเยาเยาขี้เกียจจะสนใจพวกเขา แล้วก็เอาเรื่องนี้ยกให้ถิงเมี่ยนเป็นคนจัดการเอง “จะฆ่าจะแทงก็ได้ เกิดเรื่องมาข้ารับเอง”เสียงจอแจ……ทุกคนฮือฮาเสียงดังเกรียวกราว!เทพธิดาไม่เคยพูดว่าต้องการตีหรือฆ่าใครมาก่อน ครั้งนี้เมื่อพูดออกมาในที่สาธารณะ ดูท่าแล้วการแตะต้องคนใต้บัญชาของเทพธิดา ก็เหมือนกับการล่วงเกินเทพธิดาสีหน้าของถิงเมี่ยนซาบซึ้ง จากนั้นก็เดินไปตรงหน้าของหว้างฉาย แล้วพูดอย่างภูมิใจว่า:“ก็เคยบอกเจ้าแล้ว ว่าข้านั้นมีคนหนุนหลัง เจ้ากลับไม่เชื่อ”“ถิงเมี่ยน นายท่าน นายท่านถิง ข้าน้อยผิดไปแล้ว ท่านเป็นคนใจกว้าง ครั้งนี้ได้โปรดปล่อยข้าไป”ตอนที่หว้างฉายรู้ว่าคนที่หนุนหลังถิงเมี่ยนอยู่ก็คือเทพธิดา เขาก็ซีดเผือด แขนขาปวกเปียกอยู่ที่พื้นใครจะไปคาดถึงว่าถิงเมี่ยนที่เขาเกลียดเข้ากระดูก จะหาที่พึ่งได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ถ้าเป็นพวกเศรษฐีนั้น เขายังสามารถสู้ได้ฆ่าได้แต่นี่คือเทพธิดา!ใครที่อยู่ในบัญชาของเทพธิดา ก็สามารถฆ่าพวกเขาได้อย่างไม่เหลืออะไรเลย“นายท่านถิง พวกข้าน้อยผิดไปแล้ว ท่านปล่อยพวกเราไปเถิด! วันหลังพวกข้าจะไม่หาเรื่องใส่ตัวอีก ข้าสัญญาว่าจะทำตัวดีๆ”1375
เดิมถิงเมี่ยนคิดอยากจะแกล้งเมื่อก่อนนี้เป็นเรื่องที่เขาชอบทำที่ส
