หานแสมองไปทางฮัวหยู่อันที่กำลังตกอยู่ในความสลบไสลพูดจบ ดวงตาฉายแววแรงสังหาร แปรเปลี่ยนเป็นเงาในพริบตา พุ่งโจมตีไปทางโม่เหลียงเฉินเห็นดังนั้น!หลานเยาเยาก็รีบแฉลบตัว คิดจะไปยังข้างกายของโม่เหลียงเฉินโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความแค้นระหว่างฮัวหยู่อันกับหานแสเกี่ยวข้องไปถึงทั้งวงศ์ตระกูล ฮัวหยู่อันอยากแก้แค้น หานแสก็อยากตัดรากถอนโคนดังนั้นหานแสคิดอยากจะฆ่าฮัวหยู่อันก็เป็นเรื่องปกติแต่ทว่า……เงาของหานแสได้เปลี่ยนทิศทางเมื่อได้ครึ่งทาง เป้าหมายของเขาคือตัวเอง!เมื่อตระหนักถึงจุดนี้ หลานเยาเยาก็รีบแฉลบตัวไปด้านหลัง แต่ทว่ากลับสายไปแล้ว เงาของหานแสมาถึงด้านหน้าแล้วรอยยิ้มแห่งความตายที่ชั่วร้ายนั่นของเขา โจมตีเข้าในดวงตาของนางโดยตรงในเวลานี้นางสามารถทำได้เพียงเอาของประเภทระเบิดออกมาจากระบบ……ถ้าหากว่าเป็นเช่นนี้ ของที่เอาออกมาสามารถทำร้ายหานแสได้ ก็สามารถทำร้ายตัวเองได้เช่นกันเช่นนี้ไม่คุ้มมาก1257
ในความคิดเพียงชั่ววินาทีนี้ ไอเย็นที่เหน็บหนาวเป็นที่สุดก็โจมตีมาจากทางด้านหลังในพริบตา ทุกๆที่ได้ผ่านไป ต่างก็เหมือนนํ้าแข็งเย็นเยือกไปหมื่นลี้ หนาวจนทำให้คนสั่นสะท้านไอเย็นผ่านจากข้างตัวหลานเยาเยาไปอย่างรวดเร็ว หานแสที่ใกล้เข้ามาด้านหน้าของนางแล้วไอความเย็นที่เหน็บหนาวยะเยือกเกิดขึ้นมาอย่างไม่มีไม่มีขลุ่ย ทำให้หานแสขมวดคิ้วแน่น แล้วเปลี่ยนเป็นเงาอีกครั้งทันที ถอยหลังด้วยความรวดเร็วแต่สุดท้ายก็ยังได้รับผลก
