ระทบอยู่แขนเสื้อกว้างๆของเสื้อคลุมสีม่วงเข้มของเขา โดนนํ้าแข็งเป็นเม็ดปกคลุมไว้ทันทีทั่วทั้งร่างโดนไอความหนาวเหน็บห่อหุ้มไว้“นี่คืออะไร?”หานแสที่ไม่เคยเห็นกำลังภายในชนิดนี้มาก่อน แอบใช้กำลังภายในขับไล่ความเหน็บหนาว แต่ก็ไม่มีผลแม้สักนิดหลังจากที่เห็นคนที่โจมตีเขาปรากฏกายขึ้น เขาเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ“เป็นท่าน!”หลานเยาเยาก็แอบตกใจนางเคยเห็นการใช้กำลังภายในเพื่อเคลื่อนสรรพสิ่งให้เป็นมีดที่แหลมคม แต่กลับไม่เคยรู้ว่ายังสามารถใช้กำลังภายในเปลี่ยนแปลงวัตถุได้อีกด้วยนี่ชั่งมหัศจรรย์มากจริงๆ!1258
ความรู้สึกหนาวเหน็บเช่นนี้ ก็เหมือนกับตอนที่อยู่ที่วังหิมะเมื่อเห็นเย่แจ๋หยิ่งที่สวมชุดคลุมสีดำหรูหราทั้งตัวปรากฏอยู่ข้างกายของนางหลานเยาเยาก็มองไปยังลูกบอลนํ้าแข็งที่ใสแจ๋วแวววาวที่เกาะกลุ่มกันอยู่บนมือของเขาอย่างอดไม่ได้บนลูกบอลนํ้าแข็งแผ่กระจายไอความเหน็บหนาวออกมา ราวกับมีดแหลมคมที่ทำด้วยนํ้าแข็ง กระจายออกไปทั่วทุกทางเย็น……เดิมทีในป่าก็ค่อนข้างมืดทึบเยือกเย็นอยู่แล้ว เมื่อเย่แจ๋หยิ่งมาถึงในตอนนี้ พวกเขาก็ราวกับว่าได้ตกเข้าไปอยู่ในอุโมงค์นํ้าแข็งทุกคนมองไปทางเขาแต่คิ้วที่โดนปกคลุมไปด้วยเม็ดนํ้าแข็งของเย่แจ๋หยิ่ง ขยับเล็กน้อย นํ้าเสียงที่สุดแสนจะเยือกเย็น“ไม่เช่นนั้นล่ะ? เจ้าคิดว่าเป็นใคร?”ริมฝีปากของหานแสเริ่มเป็นสีม่วง ยกเขย่าแขนเสื้อที่ปกคลุมไปด้วยนํ้าแข็ง“ท่านทำได้ยังไง?”“เจ้าต้องการรู้
