องฮัวหยู่อัน เขายังคงบังคับให้นางกินเข้าไปยิงจวนยายเมิ่งทั้งสองคนที่หนาวเหน็บและขาวซีดรีบเดินเข้ามาเมื่อได้เห็นชายชุดขาว พวกนางสองคนก็ต้องแปลกใจ“คุณชายเหลียงเฉินหรือ!”1243
คุณชายเหลียงเฉินเป็นคนสนิทอยู่ข้างกายอ๋องเย่ คนผู้นี้เป็นผู้เชี่ยวชาญกลยุทธ์และเป็นผู้ไม่เคยเสียเปรียบเศร้าใจที่วันนี้เตรียมการมาดีอย่างนั้นหรือ“คนผู้นี้ข้าต้องการพาตัวไป” โม่เหลียงเฉินพูดอย่างตรงไปตรงมา“เป็นไปไม่ได้ คนคนนี้พยายามที่จะเผายิงจวน พวกเราไม่อาจปล่อยตัวไปได้อย่างแน่นอน” หนึ่งในยิงจวนยายเมิ่งพูดขึ้นมาโม่เหลียงเฉินมองไปยังฮัวหยู่อันที่หน้าขาวซีดเหมือนกระดาษ มุมปากก็ยกขึ้นยิ้มเยาะ“อย่างนั้นก็ปล่อยม้ามา!”“เท่าที่ข้ารู้ คุณชายเหลียงเฉินมีไหวพริบมาก แต่วรยุทธ์กลับธรรมดา วันนี้พวกเรามาลองดู วรยุทธ์ของคุณชายเหลียงเฉินเป็นอย่างไร”พวกของอ๋องเย่ไม่กล้าล่วงเกินแต่หากปล่อยศัตรูของยิงจวนไปสักคนหนึ่ง พวกนางก็คงจะเหลือเพียงทางตันเท่านั้นและตอนนี้เป็นที่ชัดเจนมาก พวกนางสามารถจะเอาชนะคุณชายเหลียงเฉินได้ด้วยการฆ่าขอทานในอ้อมแขนของเขาใครจะรู้……โม่เหลียงเฉินกลับหัวเราะอย่างเย็นชาขึ้นมา พูดออกไปด้วยคำพูดที่ลึกซึ้ง“พวกเจ้าคิดว่าข้ามีเพียงคนเดียวงั้นหรือ”1244
พูดจบโม่เหลียงเฉินก็มองไปยังหลานเยาเยา และพูดขึ้นอย่างกับเป็นเรื่องใหญ่โต “พวกเจ้ากำลังรออะไรอยู่ ยังไม่รีบมาอีก”หลานเยาเยา “……” โอ้ ยังกำเริบเสิบสานยิ่งนักจื่อซี “……”โ
