“สิ่งที่ฮ่องเต้ได้ทำลายยาฉางตานคือเรื่องจริง และยาฉางตานที่นางฟ้าทำขึ้นมาก็ไม่ได้มีเพียงเม็ดเดียว แต่มีสองเม็ดอีกเม็ดหนึ่งตกอยู่ในมือของเด็กทำยา ซึ่งเป็นผู้ช่วยนางฟ้าตอนทำยาฉางตานขึ้นมา เขาเป็นผู้ภักดีต่อนางฟ้ามากหลังจากรู้ว่านางฟ้าได้สิ้นชีวิตไปแล้ว เขาจึงได้ซ่อนยาฉางตานเม็ดสุดท้ายเอาไว้จากนั้นก็มายังสถานที่เสียชีวิตของนางฟ้าและฮ่องเต้ เพื่อปกป้องสุสานของพวกเขา”ในความเป็นจริงก็เป็นเพียงการปกป้องต้นบุพเพสองต้นที่โอบกอดกันและกันก่อนที่เด็กทำยาจะเสียชีวิต เขาได้กำชับลูกศิษย์ จะต้องคอยปกป้องต้นบุพเพทุกยุคสมัย และเผยแพร่เรื่องราวความรักระหว่างนางฟ้าและฮ่องเต้ต่อไป ในคนรุ่นหลังได้จดจำเรื่องราวของพวกเขาตลอดไปแต่!เรื่องกลับไม่เป็นไปอย่างที่คิดไว้เนื่องด้วยชื่อเสียงที่ยิ่งมีมากขึ้นของต้นบุพเพ เรื่องราวของนางฟ้าและฮ่องเต้กลับกลายเป็นเรื่องของวิญญาณประเภทหนึ่งบนต้นบุพเพ……มีคนจดจำเรื่องราวของพวกเขาน้อยลงเรื่อยๆ ผ่านมาเพียงสองสามยุคก็มีไม่กี่คนแล้วที่ยังจำเรื่องราวของพวกเขาได้หลังจากหลานเยาเยาบอกว่ายาฉางตานยังถูกเก็บรักษาไว้อีกหนึ่งเม็ด คำพูดประโยคหลังจากนั้นฮ่องเต้และไทเฮาก็ไม่ได้สนใจฟังอีกต่อไปแล้ว1225
คิดอยู่ตลอดว่าเทพธิดาจะบอกเบาะแสของยาฉางตานอีกเม็ดออกมาหากพวกเขาได้รับมา อย่างนั้นพวกเขาก็สามารถจะมีชีวิตยืนยาวได้ตลอดไปดวงตาของราชครูเทียนเวิงยิ่งลึกขึ้นเรื่อย ๆ และมือที่เหี่ยวเฉาซึ่งซ่อนไว้
