้นั้น ก็ต้องทิ้งไว้เบื้องหลัง“ฮ่องเต้ ข้าทุ่มเทกำลังทั้งหมดมาเป็นเวลาหลายปี ศึกษาเรื่องของเม็ดยา ก็เพื่อให้ฮ่องเต้สามารถมีชีวิตยืนยาวต่อไปได้ ดุจแม่นํ้าและภูเขาแม้ว่ายาวิเศษที่ประสบความสำเร็จจะมีอยู่บ้าง งแต่ก็เป็นเพียงยาวิเศษธรรมดาที่ช่วยยืดอายุให้ยืนยาว แต่แตกต่างจากยาวิเศษที่ปรุงโดยเหล่าเทพธิดาในตำนานกระหม่อมละอายใจยิ่งนัก”“โธ่ ราชครูใหญ่เอาที่ไหนมาพูดเช่นนี้ หลายปีมานี้เจ้าทำงานอย่างหนักเพื่อราชสำนัก และยังศึกษายาวิเศษอย่างหนักเพื่อข้า ข้าล้วนแต่จดจำได้ ราชครูใหญ่อย่าได้โทษตัวเองเลย”1219
จากนั้นทั้งสองคนก็พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของยาวิเศษหลานเยาเยาแอบตะโกนอยู่ในใจราชครูเทียนเวิงทำให้ฮ่องเต้ค่อนข้างมีความสุขเมื่อเกิดเป็นมนุษย์แล้ว ใครบ้างที่ไม่อยากมีชีวิตยืนยาวเป็นร้อยปี อยู่ยืนนานตลอดไปราชครูเทียนเวิงก็ได้ดูเรื่องนี้ไว้ดีแล้ว ดังนั้นตำแหน่งของเขาจึงเหนือกว่าอัครมหาเสนาบดีไปนานแล้วเพียงแต่……สิ่งที่ฮ่องเต้ไม่ทราบก็คือราชครูเทียนเวิงในตอนนี้ ก็คือราชครูใหญ่ของราชวงศ์ก่อน เขาสร้างอิทธิพลไว้อย่างลับๆ และแน่นอนว่าฮ่องเต้องค์นี้ไม่อาจเทียบได้เขาต้องการที่จะแย่งชิงยาฉางตาน ความทะเยอทะยานของเขาคือการยึดครองทั้งแผ่นดินเป็นราชครูใหญ่ของประเทศก่วงส้า ก็เพียงเพื่อความสะดวกในการดำเนินการเท่านั้นฮ่องเต้ยังรู้สึกเขลานัก ราชครูใหญ่เขาทุ่มเทศึกษาเรื่องยาวิเศษอายุยืน ก็เพื่อให้เขามีชีวิตอยู่ตลอด
