นตามไปดีแล้ว”ถ้ามันทำให้นางไม่พอใจละก็ อย่าได้คิดว่านางจะให้อภัยมันเสียงที่ไม่สบอารมณ์ดังมาจากด้านในรถม้านํ้าเสียงแฝงไปด้วยความหมายของการไม่สบอารมณ์ตามความคาดหวังจื่อซีส่ายหน้าและยิ้มอย่างเจื่อนๆ ไม่ได้เตือนอะไรอีก และรีบบังคับรถม้าต่อไป1215
โธ่!คุณหนูจะไปแข่งขันอะไรกับม้ารถม้าสีแดงได้หยุดอยู่ตรงประตูของวังหลวง หลานเยาเยายังไม่ทันจะลงจากรถม้าขันทีซึ่งได้รออยู่ที่ประตูก่อนแล้ว ได้เข้ามาทำการต้อนรับอย่างกระตือรือร้น“ข้าน้อยคารวะเทพธิดา!”“อืม พาข้าไปพบฮ่องเต้”“ได้!”ในสถานการณ์ปกติ ในวังหลวงจะไม่อนุญาตให้องครักษ์นำอาวุธติดตัวเข้าไปด้านใน แต่ด้วยผู้ที่เข้าวังคือเทพธิดาขันทีและทหารที่เฝ้าประตู เมื่อได้เห็นว่าจื่อซีพกกระบี่อยู่ จึงไม่ได้พูดอะไรเมื่อเห็นสวนหยู่ ขันทีก็พูดขึ้นอย่างมีชีวิตชีวาทันที“ม้าสุดรักของเทพธิดาต้องการให้มีคนเฝ้าด้วยหรือไม่”“ไม่ต้อง ก็ให้มันอยู่ตรงนั้นเถอะ ถ้ายังจะหายอีก ก็ปล่อยให้มันไปตามทางของมัน”ดูเหมือนว่าสวนหยู่จะเข้าใจคำพูดของนาง มันกราชับเท้าทั้งสี่ทันที กลืนนํ้าลายเฮือกใหญ่ ยืนนิ่งไม่ไหวติงอุทยานอวี้ฮัว!เดิมทีหลานเยาเยาคิดว่าฮ่องเต้จะอยู่ในห้องหนังสือ ไม่คิดว่าจะอยู่ในอุทยานอวี้ฮัว1216
และสิ่งที่ยิ่งคาดไม่ถึงก็คือ ไม่เพียงจะมีแค่ฮ่องเต้อยู่ที่นั่น แต่ยังมีราชครูใหญ่อยู่ด้วย ราชครูใหญ่ก็ช่างเถอะ ผู้ที่คอยปลูกดอกไม้ และหยอกล้อกับนกอยู่ในวังหลังทั้งวัน อย่างไทเฮาก
