ดูนางอย่างเงียบๆ ผมม้าที่ยาวจนปิดดวงตาข้างหนึ่งความสง่าผ่าเผย ความอ่อนโยน เป็นผู้ใดไปไม่ได้เลยนอกจากสวนหยู่……ชั่วพริบตาแรก ยังมีความนุ่มนวลของเพศหญิงอยู่เล็กน้อยแต่!หลานเยาเยาไม่อยากที่จะสนใจมัน เดินตรงไปจากทางด้านข้างของมัน จากนั้นก็ขึ้นไปบนรถม้าอย่างสง่างาม และไม่หันมามองมันอีกม้าสีตัวนี้เมื่อม้าพันธุ์ดีที่หล่อสักหน่อยก็วิ่งตามเขาไปแล้ว แม้แต่นางผู้เป็นเจ้าของที่ได้ช่วยชีวิตของนางไว้ก็ล้วนแต่ไม่สนใจแล้วตอนนี้คาดว่าคงจะถูกเล่หกเจ้าม้าชั่วช้า ถูกมันทิ้งเสียแล้ว มันจึงได้กลับมาอย่างไม่เสียดายฮึ!น่าโมโห!ม้าสีที่น่าผิดหวัง1214
รถม้ากำลังมุ่งไปยังทิศทางของวังหลวง โดยมีจื่อซีทำหน้าที่ผู้บังคับม้า บาดแผลของเขายังไม่หายดี แต่ยังกรานที่จะติดตามนางไป แม้ว่านางจะห้ามก็ห้ามไม่ได้แต่!ก็ไม่มีอะไรจื่อซีติดตามนาง ยังต้องกินยารักษาแผลระดับสูงเป็นครั้งคราว อีกทั้งยังเป็นยาชนิดที่ง่ายต่อการกลืนดังนั้น อาการบาดเจ็บของเขาจึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอีกต่อไปบนถนนจื่อซีพลางรีบบังคับรถม้าไป พลางมองเป็นครั้งคราวไปยังสวนหยู่ที่กำลังวิ่งตามรถม้าอยู่หลังจากอดทนอยู่นาน ในที่สุด ก็ไม่อาจจะอดกลั้นต่อจิตใจอันทรหดของสวนหยู่ที่ติดตามมาได้ ในที่สุดจึงพูดออกมา“คุณหนู สวนหยู่จ้องมองมายังหน้าต่างเล็กๆ ของรถม้ามาตลอด มันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเจ้าจะหันมองมันสักหน่อย! ดูแล้วน่าสงสารมากเลยนะ”“มันสมควรเป็นอย่างนั้น อยากจะตาม ก็ให้มั
