มันกลับยังคงเงียบจนน่าขนลุก“ฮู้ว ฮู้ว……”เมื่อลมแห่งความมืดเริ่มพัดผ่าน ต้นกกก็ลอยไป เสียงซาซาก็ส่งออกมา ความน่ากลัวนั้นก็ค่อยๆหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆตอนนี้คงเป็นยามจื่อ(เที่ยงคืน)แล้ว !หมอดูยังคงทำตัวเหมือนดูดวง แต่ ป้ายที่เขาถือไว้ก่อนหน้านี้ ไม่รู้หายไปไหนแล้วเขาระมัดระวังตัวเป็นอย่างสูงเพื่อป้องกันการถูกฆ่าปิดปาก เขาจึงเดินวนไปรอบๆ เป็นเวลานาน จนกระทั่งรู้สึกว่าไม่มีอะไรอยู่ด้านหลังจากนั้นก็จงใจเลือกกอต้นกกเป็นที่อำพรางตัว1195
เขามาถึงริมฝั่ง เรือเก่าๆได้ถูกเตรียมไว้พร้อมแล้ว เอนตัวลงไปปลดเชือกที่ผูกเรือไว้ จากนั้นลมของความมืดก็พัดมาอีกครั้งทันใดนั้นเงาดำก็พาดผ่านต้นกก……“ใคร……”หมอดูยืดตัวลุกขึ้นทันที หันกลับไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง ในมือรีบหยิบอาวุธขึ้นอย่างรวดเร็ว“ซา ซา ซา……”เงาดำพุ่งออกมาจากต้นกก รวดเร็วมาก จนแทบจับตามองไม่ทันในไม่ช้า ก็นึกถึงเสียงของภูตผีที่ทำให้คนหวาดกลัว ตามมาด้วยเสียง “แกร๊ง”ของโซ่เหล็กหมอดูที่มักจะเดินเล่นยามกลางคืนอยู่บ่อยครั้ง ก็ได้ตกใจจนเหงื่อออกไปทั้งตัวเขาตะโกนออกไป“เลิกเล่นละครได้แล้ว ออกมา รีบออกมาเดี๋ยวนี้”ลมในตอนนี้ก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น เสียงกรอบแกรบของต้นกก ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ เสียงกระทบกันของโซ่ชวนให้ขนลุกมากขึ้นเรื่อยๆ“แกร๊ง……”เสียงโซ่เหล็กยิ่งดังเข้ามาใกล้ หมอดูมากขึ้น มือของเขาตอนนี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อดวงตาเบิกกว้าง เหลือบมองไปซ้ายขวาอย่างรวดเร็วทันใดนั้
