่อ เจ้าดูสิ จริงไหม”เห็นได้ชัดว่ายู่หลิวซูไม่ได้มีความหวังมากนักหลังจากได้ยินคำพูดของนาง ทันใดนั้นก็หมดความหวังโดยสิ้นเชิง1159
เซียวจิ่นหยูไม่ได้พูดอะไร แต่ก็มองไปทางหลานเยาเยาจุ๊ จุ๊!ไปด้วยคงไม่ใช่จับตัวเขาใช่ไหมคนคนนี้มีปัญหาเรื่องการทำความเข้าใจหรือเปล่าหลานเยาเยาส่งเสียงเบาๆ “หรือว่าเจ้าไม่อยากรู้ความจริงของเรื่องนี้หรอกหรือ”ในเวลานี้ยู่หลิวซู ถึงกับผงะ อดไม่ได้ที่จะมองไปที่นาง พร้อมกับสายตาที่เริ่มมีการพิจารณาเหตุปัจจัยต่างๆมากขึ้นหลานเยาเยาพูดต่อ“รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า ผู้ชายร่างใหญ่แต่งตัวแบบนี้ มันตุ้งติ้งเกินไป ข้าไปรอเจ้าข้างนอกนะ”พูดจบหลานเยาเยาก็ออกไปยู่หลิวซูที่เหลืออยู่ มองไปยังเซียวจิ่นหยู และถามอย่างสงสัย“เซียวซื่อจื่อ เจ้าทำอะไรลงไปถึงได้ให้ตั๋วเงินกับนางมากขนาดนั้น ติดสินบนหรือ”เซียวซื่อจื่อ เป็นคนนิ่งเงียบมาโดยตลอด เป็นไปไม่ได้ที่สมองของเขาจะร้อนรุ่มเอาตอนนี้ แล้วจะให้ตั๋วเงินปีกใหญ่ขนาดนั้นออกไป!ใครจะรู้ศีรษะกลับถูกเคาะไปหนึ่งครั้ง“วันนี้เจ้าพยายามจะโวยวายอะไรออกไป ไม่เพียงแต่ต้องการสืบหาความจริงจากเทพธิดาหรือ ยังไม่รีบเปลี่ยนชุดอีก”1160
ยู่หลิวซูรู้สึกเจ็บปวดส่งเสียงร้อง “โอ้” จับหัวแล้วจากไปเซียวจิ่นหยูดื่มชาอย่างเงียบๆ และมุมปากของเขาก็ยกเล็กน้อย ดูเหมือนจะตอบคำถามของยู่หลิวซูพระคุณของการช่วยชีวิต ไม่มีสิ่งใดตอบแทนได้ นางต้องการสิ่งใดจึงต้องทำสิ่งนั้น——ที่พำนักอั
