านเรื่องนี้เป็นพิเศษ แต่เรื่องพิเศษที่รายงานคืออีกเรื่องหนึ่ง “สวนหยู่ก็ตามไปแล้ว”“อะไรนะ”ทันทีที่หลานเยาเยาได้ยิน อย่างนั้นจะยอมได้อย่างไรแต่สวนหยู่เป็นม้าสุดรักของนาง จะปล่อยให้มันไปกับคนอื่นได้อย่างไรเล่หกของเย่แจ๋หยิ่งจะต้องการพาตัวมันไปอย่างแน่นอน และจะไม่ปล่อยให้มันสำเร็จได้ดังนั้น!ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หลานเยาเยาลุกลงจากเตียงและสวมเสื้อผ้าโดยเร็ว เส้นผมที่พะรุงพะรุงได้ถูกหวีเล็กน้อยก็เท่านั้น และนางก็วิ่งออกจากห้องด้วยผมที่กระเซิงตำหนักเทพธิดามีรถมาสองคันจอดอยู่ที่ประตูใหญ่ คันที่อยู่ด้านหลังเป็นรถม้าพิเศษของพระราชธิดาจาวหยาง สูงศักดิ์และสง่างาม1124
และด้านหน้าเป็นรถม้าสีดำที่หรูหรา ลักษณะและสีของรถม้าเกือบจะเหมือนกันกับรถม้าคันนั้นที่ตกลงไปในหน้าผาก่อนหน้านี้หากไม่มองให้ละเอียด ก็ยากที่จะแยกออกเย่แจ๋หยิ่งที่สวมชุดคลุมผ้าไหมสีดำทองก็ยืนอยู่ข้างรถม้าสีดำ มือทั้งสองของเขาที่ไขว้ไว้ด้านหลัง ดวงตาที่ลึกราวกับวังนํ้าวนมองตรงไปข้างหน้า สายตากลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับจุดใด ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่อย่างไรก็ตาม!ก็เหมือนกับเวลาปกติ ทั้งตัวเต็มไปด้วยความเยือกเย็น ทำให้คนรู้สึกเหมือนไม่อยากให้เข้าใกล้ คนธรรมดาสามัญล้วนแต่ไม่กล้าจ้องตาเขาโดยตรงในขณะนี้ พระราชธิดาจาวหยางเดินออกมาจากประตูใหญ่อย่างไม่อยากจะไปเมื่อนางเดินมาอยู่ห่างจากเย่แจ๋หยิ่งเพียงห้าก้าว ก็ได้หยุดลง นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็กระซ
