งรีบออกไปอีกครั้งในคํ่าคืนของเมืองหลวง แม้ว่าโคมไฟทั้งหมดจะไม่ได้ดับลง นอกจากเสียงของสุนัขที่ดังออกมาเป็นครั้งคราวแล้ว ทุกอย่างก็ค่อนข้างเงียบตำหนักองค์ชายสี่เงาดำที่สง่างามและป่าเถื่อน ได้ทะลุกำแพง หลบหลีกองครักษ์ที่ลาดตระเวน เหาะขึ้นไปบนหลังคาตรงไปยังห้องบรรทมชั่วคราวขององค์ชายสี่เงาดำเลื่อนสลักประตูที่ลงกลอนไว้ด้านในอย่างช้าๆ ขณะที่ประตูเปิดออก เขาก็คว้าจับกลอนประตูที่กำลังตกลงพื้นไว้อย่างแนบเนียนจากนั้นฝีเท้าก็ช้าลงอีกครั้ง และเดินไปที่เตียงในห้องชั้นใน1109
เมื่อเห็นผ้านวมที่อยู่บนเตียงนูนสูงขึ้น เงาดำก็ยกมือทั้งสองข้างที่ถือมืดไว้เหนือศีรษะ ตั้งแต่เริ่มเดินเข้าไปตำหนักองค์ชายสี่ เขาก็กระทำทุกสิ่งทุกอย่างเป็นธรรมชาติ เรียกได้ว่าเป็นนักฆ่าชั้นยอดแต่……เมื่อเขายกมีดขึ้นเหนือศีรษะ เตรียมพร้อมที่จะลงมือฆ่าแสงเทียนก็สว่างขึ้นทันทีภายในห้องมีคนอยู่ยี่สิบกว่าคน แต่ละคนล้วนแต่กอดอก และจ้องมองเขาอย่างไม่เป็นมิตร“……”ทำไมคนเยอะขนาดนี้นักฆ่าเงาดำได้ตกตะลึงขึ้นจากนั้นเขาก็มาอย่างทันที และถูกจับอย่างหมดอาลัยตายอยากคิดจะกัดยาพิษฆ่าตัวตายที่ซ่อนเอาไว้ในปากก็ทำไม่สำเร็จ เพราะร่างกายได้ถูกสกัดจุดไว้แล้ว ไม่สามารถขยับได้เมื่อนักฆ่าเงาดำได้ถูกนำตัวออกจากห้อง จึงพบว่า มีองครักษ์จำนวนมากมายถือคบเพลิงยืนเรียงเป็นแถวอยู่ด้านนอก มายืนล้อมรอบที่นี่อยู่อย่างมากมายการที่เขาต้องเข้าไปในตำหนักองค์ชายสี่ ก็ถู
