เป็นไปหยิบแส้ที่เรียวยาวแส้ยาวมาก ครั้งหนึ่งสามารถเฆี่ยนตีได้ห้าคน ทั้งหมดมีสิบกว่าคน ให้พวกเขาเรียงแถวสามแถวอย่ามองว่าปกติจื่อเฟิงเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูดจาคนหนึ่ง ลงมือขึ้นมา จะไม่มีความปรานีแม้สักนิดเลยดังนั้น!ทันทีที่หนึ่งแส้ลงไป ก็เป็นบาดแผลที่เลือดอาบเป็นทางยาว คนที่โดนเฆี่ยนตีไม่สามารถเปล่งเสียงได้ แต่สีหน้าล้วนซีดเผือดแล้วจากนั้นก็เป็น “เพี้ยะเพี้ยะเพี้ยะ” เสียงเฆี่ยนตี ยังเฆี่ยนตีได้ไม่กี่ครั้ง ร่างกายของแต่ละคนก็หนังเปิดเนื้อปริขึ้นมาแล้วเสียงเฆี่ยนตียังคงมีต่อไป แต่ละเสียงตกเข้าไปในหูของบรรดาผู้คน ฟังจนพวกเขาแต่ละคนตื่นกลัวสุดขีดยังดีที่แส้ไม่ได้ตกไปบนร่างกายของพวกเขา!พวกคุณหนูบางคนที่ไม่เคยเปิดหูเปิดตามาก่อน ตกใจจนแทบจะหมดสติไปหลังจากที่แส้ตีเสร็จแล้ว ฮ่องเต้ที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนก็เพิ่งจะพาองครักษ์ของพระราชวังมาถึงอย่างช้าๆ หลังจากที่เห็นเทพธิดาที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้สักน้อย ก็เหมือนกับว่าโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง ยิ้มได้สดใสขึ้น1067
“เทพธิดา ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว ไม่กี่วันนี้ข้าร้อนใจดังถูกไฟเผามาทุกวันอธิษฐานต่อสวรรค์ทุกคืนหวังว่าท่านจะปลอดภัยกลับมาเป็นดังคาด สวรรค์ยังเห็นใจข้า ท่านกลับมาแล้ว ใจที่มีความเป็นห่วงดวงนี้ของข้าในที่สุดก็สามารถวางใจได้แล้ว”ฮ่องเต้ไม่ได้สนใจกลุ่มคนที่ล้อมรอบอยู่แม้สักนิด พุ่งเข้ามาด้วยความรีบร้อนเป็นที่สุด“ข้าดูหน่อย เป็นเช่นไรบ้าง? ไม่บาดเจ็บใช่หร
