้อยแต่ทันทีที่ลืมตาขึ้นมา ก็เห็นเย่แจ๋หยิ่งที่อยู่ในระยะใกล้มากๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยแววตาที่ปรากฏถึงความรักความโปรดปรานเป็นที่สุดนางตกใจจนรีบปีนขึ้นมา มองดูเย่แจ๋หยิ่งด้วยสีหน้าระมัดระวัง กลับพบว่าสายตาของเย่แจ๋หยิ่งอยู่บนตัวของนาง นางรีบก้มลงไปดูพระเจ้าช่วย!นาง……นางไม่ได้ใส่อะไรเลยทันใดนั้นภาพเมื่อคืนที่ทำให้คนอายจนหน้าแดงหูแดงปรากฏขึ้นมาเป็นฉากๆในสมอง หลานเยาเยาใบหน้าร้อนผ่าวทันที รีบเก็บเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่“แฮ่มแฮ่ม!”หลังจากที่สวมใส่เรียบร้อย นางก็กระแอมเบาๆ มองไปทางเย่แจ๋หยิ่ง1035
เมื่อเห็นหน้าอกที่ดูแข็งแรงของเขา กล้ามท้องที่สมบูรณ์แบบ รวมทั้งน้องชายของเย่แจ๋หยิ่งที่ทารุณนางจนทนไม่ได้เมื่อคืนนี้ นางรีบกุมจมูกไว้ หันหลังให้“ทำไมท่านยังไม่ใส่เสื้อผ้าอีก?”สวรรค์!เกินไปแล้วหัวใจน้อยๆ “ตึกๆตึกๆ” เต้นอย่างว้าวุ่น ราวกับว่าจะกระโดดออกมาเช่นนั้น“เยาเยา เมื่อคืนเจ้าเอาแต่เสพสุขอย่างเดียว ไม่ได้มองข้าดีๆสักนิด ดังนั้นข้าอยากให้เจ้าดูให้พอ เช่นนี้ อนาคตเจ้าก็คิดถึงเพียงแต่ข้าผู้เดียว”ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยามุมปากก็กระตุกอย่างหนัก แทบจะสำลักนํ้าลายเย่แจ๋หยิ่งมีความมั่นใจในรูปร่างของตัวเองเกินไปแล้วมั้ง?แต่จะว่าไปแล้ว เขาก็ดูลํ่าสันมากจริงๆน้า!เพียงแต่ว่าลํ่าสันมากเกินไป นางทนไม่ไหวหน่ะสิ!เมื่อคิดถึงบางส่วนของตัวเองที่ยังคงเจ็บปวดอยู่บ้าง ในใจของหลานเยาเยาก็แอบไว้อาลัยให้ตัวเองหนึ่งนาที“รีบ
