ย็นจริงๆจนรอให้นางถอดเสื้อผ้าให้หมดก็มิได้ใครจะรู้ว่าสิ่งที่ทำให้หลานเยาเยาตกใจ ก็คือการที่เย่แจ๋หยิ่งใช้มือทั้งสองกอดรัดนางเอาไว้ไม่ใช่เพื่อที่จะให้นางมอบความอุ่นให้กับเขาแต่เพื่อที่จะเพิ่มระยะการเข้าใกล้ของทั้งสอง แล้วก็ประทับรอยจูบบนริมฝีปากของนาง……“อือ……”หลานเยาเยาถึงกับอึ้งไม่ใช่ว่าจะอุ่นร่างกายหรือไร？ทำไม ……ทำไมถึงได้จูบซะแล้วหล่ะ？ในขณะที่นางกำลังตะลึง มุมปากของเย่แจ๋หยิ่งก็ยกขึ้นมา แล้วค่อยๆลิ้มรสริมฝีปากสีแดงระเรื่อนั้นอย่างเบาบาง จากนั้นเขาก็ขยับตัวของนาง เย่แจ๋หยิ่งจับกดมือของนางเอาไว้ แล้วดันตัวเองขึ้นไป“เดี๋ยวๆ อุ่นร่างกายไม่ใช่เช่นนี้นี่ ……อือ……”ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกชายหนุ่มเลือดร้อนกลืนกินเข้าไปเสียแล้วหลังจากเกิดอาการโลกหมุนอย่างหลานเยาเยา ก็ยิ่งตะลึงมากขึ้น นางจ้องมองไปยังเย่แจ๋หยิ่งด้วยความประหลาดใจ ดวงตาเบิกกว้างนี่ผู้ใดกำลังมอบความอบอุ่นให้กับผู้ใดกันแน่？988
ตอนนี้เธอไม่รับรู้ถึงความเหน็บหนาวเลยแม้แต่น้อย มีแต่เพียงร้อนที่มันระอุขึ้นมา“อุ่นร่างกายเช่นนี้ได้ผลมากกว่า”หลานเยาเยา“……”หลังจากที่เย่แจ๋หยิ่งพูดจบ ริมฝีปากของเขาก็ประกบลงมาอีกครั้งริมฝีปากบางอันอ่อนนุ่ม ค่อยๆลิ้มรสชาติริมฝีปากของหลานเยาเยาอย่างละเมียดละไม พร้อมกับความรู้เสียวซ่านแล่นไปทั่วร่ากายแต่เย่แจ๋หยิ่งที่อยากจะลิ้มลองเข้าไปในปากของหลานเยาเยาเพื่อที่จะรู้สึกได้ลึกซึ้งกว่านี้ แต่กลับไม่สามารถที่จะทำได้
