รอกนะ?นานขนาดนี้แต่ยังไม่กลับมา นางต้องออกไปตามหาเสียแล้วพระราชวังแห่งนี้ถึงแม้จะไม่ได้มีนาดใหญ่เท่ากับตำหนักเทพธิดาของนาง แต่ก็นับว่าไม่ใช่สถานที่ขนาดเล็กในการตามหาใครสักคน ใช้เวลาครึ่งชั่วยามก็ไม่แน่ว่าจะสามารถหาเจอหลังจากที่หลานเยาเยาออกไปตามหาอยู่นาน จนเกือบจะค้นหานอกพระราชวังอีกครั้งแล้ว แต่ก็ยังคงหาไม่เจอ“เย่แจ๋หยิ่ง เย่แจ๋หยิ่งๆ……”นางรู้สึกหนาวจนต้องถูมือไปพลางตะโกนเรียกชื่อของเขาไปด้วยเสียงก็ไม่ได้เบา ทั้งยังอยู่ในนี้ยังมีเสียงก้องกังวานกลับมาด้วย หากเย่แจ๋หยิ่งอยู่ที่นี่ก็น่าจะที่จะได้ยินเสียงเรียกนี้982
ทว่า……นางตะโกนเรียกเป็นเวลานาน กลับไม่มีการตอบกลับใดๆกลับมาในสถานการณ์ ก็มีความเป็นไปได้เพียงสองประการแล้วประการแรกคือเย่แจ๋หยิ่งรับรู้ถึงความทรงจำของชายหนุ่มชุดขาวที่อยู่ในภาพลวงตานั้น และรู้หนทางที่จะออกไปจากที่นี่แล้ว ดังนั้นเขาจึงหนีออกไปก่อนแล้วประการที่สองก็คือเพราะความทรงจำของชายหนุ่มชุดขาว จึงทำให้เขาเกิดอาการที่ไม่มั่นคง หมดสติไปแล้ว หรือว่า ……นางไม่กล้าที่จะคิดมากเกินไปกว่านี้แล้วแต่ว่า ในสถานที่หนาวเหน็บเช่นนี้ แม้แต่คนร่างใหญ่ยังสามารถที่จะหนาวตายได้แล้วจะนับประสาอะไรกับคนอ่อนแรงหรือคนที่หมดสติไปพอคิดได้เช่นนี้หลานเยาเยาก็อดไม่ได้ที่จะเร่งฝีเท้า แล้วตะโกนเรียกออกไปด้วยเสียงที่ดังมากขึ้น“เย่แจ๋หยิ่ง เย่แจ๋หยิ่งๆ ……”เสียงตะโกนเรียกของนางสั่นมากขึ้นเรื่อยๆ จากความ