ตอนที่อยู่ในบนสนามม้าหลวงนางได้บรรเลงบทเพลง《ซุ่มโจมตีสิบทิศ》ดังนั้นจึงปรากฏภาพสงครามการต่อสู้ขึ้น และมีภาพของหญิงสาวที่ถือกู่ฉินกระโดดกำแพงเมืองไปตอนอยู่บนต้นบุพเพ นางได้บรรเลงเพลง 《ห่านป่าร่อนถลาลงพื้นทราย》ก็เกิดภาพลวงตาขึ้นมาเช่นเดียวกันถึงแม้ว่าในตอนสุดท้ายแล้ว กู่ฉินมันจะมีความคดวิธีการของมันเอง โดยการบรรเลงบทเพลงที่น่าสลดโศกเศร้าออกมาแต่สุดท้ายแล้วภาพลวงตาก็ยังคงปรากฏขึ้นไม่ใช่หรือไร？เช่นนั้นตอนนี้ควรจะบรรเลงบทเพลงอะไรภาพลวงตาถึงจะปรากฏออกมา？คิดไปคิดมา หลานเยาเยาก็ยังคิดไม่ออก จึงตัดสินใจหันหน้าไปถามเย่แจ๋หยิ่ง“ท่านคิดว่าในบรรยากาศเช่นนี้ เหมาะกับบทเพลงเช่นนั้นหรือ？”เย่แจ๋หยิ่งที่ไม่ทันคิดสิ่งใด ก็พูดออกมาสอนคำ“เยือกเย็น”“……”เอ่อ……มีบทเพลงอันเยือกเย็นด้วยงั้นหรือ？นางเคยฟังแต่บทเพลงเศร้า เพลงร่าเริง เพลงร็อค แต่ไม่เคยได้ยินเพลงเยือกเย็นมาก่อนเลย？957
และแล้ว！นางจึงส่งจิ่วเซียวหวงเพ่ยมาไว้ตรงหน้าของเย่แจ๋หยิ่ง พลางพูดอย่างยั่วยุ“ท่านลองมาบรรเลงบทเพลงเย็นชาให้ข้าได้ฟังสักนิดเถอะ？ถ้าหากท่านบรรเลงออกมาได้ ข้าจะยอมเปลี่ยนชื่อสกุลเลย”เมื่อได้ยินเช่นนั้น！รอยยิ้มก็ประกายออกมาจากแววตาของเย่แจ๋หยิ่ง เขารับพิณกู่ฉินจื่อหลิงมา แล้วโน้มตัวลงข้างหูของนาง พูดด้วยนํ้าเสียงอันอ่อนโยน“เปลี่ยนชื่อสกุลไม่ดีนักหรอก ข้าว่าเจ้าควรจะเปลี่ยนมาใช้สกุลของข้าจะดีกว่าเจ้าว่าอย่างไร？”หลังจากกล่าวจบเย่แจ๋หยิ่
