าก“หลังจากให้นํ้าเกลือถุงนี้หมด ถึงจะสามารถถอดเข็มออกได้”“อื้ม!”ตอนนี้หลานเยาเยาไม่กลัวว่า เย่แจ๋หยิ่งจะเกิดรู้อะไรขึ้นมาอีกแล้วเพราะในความเป็นจริง!ถึงอย่างไรเสียเขาก็รู้แล้วว่านางคือหลานเยาเยา เช่นนั้นเรื่องที่นางหยิบเอาข้าวของออกมาจากกลางอากาศได้ เขาก็ควรรู้มาตั้งนานแล้วเช่นกันหากไม่อย่างนั้นแล้วล่ะก็ ตอนที่เห็นนางให้นํ้าเกลือเขาเช่นนี้ ทำไมเขาถึงไม่มีอาการแปลกใจเลยแม้แต่น้อยกันล่ะ?หลังจากกำชับเย่แจ๋หยิ่งอย่าเคลื่อนไหวมั่วซั่วแล้ว นางก็เตรียมตัวจะออกตามหาพิณจิ่วเซียวหวงเพ่ยต่อ แต่ยังไม่ทันจะผละมือกลับถูกเขาจับไว้แน่นเสียแล้ว…..
939
