บากนั้นได้อย่างพอดิบพอดีไม่มีขาดเกินอีกด้วย…..แท้ที่จริงแล้ว พิณคันนี้คือกุญแจดอกหนึ่งมันเปิดกลไกสลักที่ปิดอยู่ของต้นบุพเพ …ต้นบุพเพเก่าแก่สองต้นค่อยๆแยกออกจากกัน ที่ใต้ต้นไม้มีทางเข้าที่ดูแล้ว ลึกราวกับไร้ก้นบึ้งอยู่ช่องหนึ่งอาวุธลับที่ซ่อนอยู่นับไม่ถ้วนถูกยิงออกไปจากต้นบุพเพในทุกทิศทางร่างหลานเยาเยาจึงดิ่งร่วงตกลงไปตรงๆทั้งอย่างนั้น919
ในชั่วเวลาที่นางตกลงไปยังทางเข้าต้นบุพเพนั้นเอง ลำต้นของต้นบุพเพ ก็ปิดลงอีกครั้งด้วยความรวดเร็ว ราวกับว่าทางเข้านี้เปิดออกมา เพื่อจะกลืนนางเข้าไปเพียงคนเดียวเท่านั้นหลังจากที่ต้นบุพเพปิดลงนางตกลงไปในความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของนางก็ยิ่งร่วงหล่นลงไปอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้นการร่วงหล่นลงมาด้วยความเร็วขนาดนี้ รอจนนางตกไปถึงพื้นล่างเมื่อไหร่ นางคงต้องถูกแรงกระแทกอันรุนแรงอัดใส่จนตายอย่างแน่นอนทันใดนั้น!“ เยาเยา เยาเยา เยาเยา…. ”เสียงทื่อด้านคล้ายแม่เหล็กที่ร้อนรนกลับดังขึ้น ร้องเรียกชื่อนางไม่หยุดเป็นเย่แจ๋หยิ่งนั่นเองเขากำลังร้องเรียกชื่อของนางอยู่ที่แท้เขารู้มาตลอด ด้วยเหตุนี้ถึงได้ใจกล้าหน้าด้าน ทำตัวไร้ยางอายถึงเพียงนั้น…..“ เยาเยา…… ”หลังจากตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่ง หลานเยาเยา จึงเอ่ยตอบกลับไปเสียงหนึ่งด้วยอารมณ์อันซับซ้อน“ เจ้า ….. ทำไมเจ้าถึงได้ตกลงมาด้วยล่ะนี่?”920
เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขาสามารถหนีได้ทันแท้ๆ เพราะเหตุใดเขาถึงได้ลงมา
