หมูต่างหาก……”เมื่อเห็นว่านางวเมาแล้วจนเริ่มจะพูดจาเพ้อเจ้อ เย่แจ๋หยิ่งจึงได้ดึงเอาซองกลับมาจากนั้นให้นางลงชื่อไว้บนกระดาษ“เขียนชื่อของเจ้าไว้ตรงนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างของข้าทั้งหมดก็จะเป็นของเจ้า” สิ่งที่สำคัญที่สุดคือรวมเขาด้วยเมื่อเห็นหลานเยาเยาหยิบพู่กันขึ้นมาและเขียนชื่อลงไปที่ท้ายกระดาษเขาอดไม่ได้ที่จะปาดเหงื่อบนหน้าผากของตนเอง“เฮ้อ……”เขาพูดจาเหลวไหลออกไปอย่างตรง ๆเช่นนี้จะดีจริงหรือช่างเถอะ876
ลักพาคนกลับตำหนักก่อนค่อยว่ากันจนกระทั่งหลังจากที่หลานเยาเยาเขียนเสร็จ นางก็นอนควํ่าหน้าตรงลงไปบนกระดาษเย่แจ๋หยิ่งยิ้มและจัดทรงผมที่ยุ่งเหยิงให้กับนาง จากนั้นก็ค่อย ๆยกศีรษะของนางขึ้น แล้วหยิบกระดาษออกมาดูเอ่อ……ไม่มีชื่อเขียนอยู่บนกระดาษ แต่ได้วาดรูปทองแท่งใหญ่ ๆเอาไว้สองแท่งเย่แจ๋หยิ่งรู้สึกหมดหนทางนี่เป็นโอกาสที่ดี……ตอนนี้!ก็ไม่รู้ว่าหลานเยาเยากำลังฝันอยู่หรือเปล่า เห็นแต่เพียงนางทำหน้ามุ่ย และบ่นพึมพำ“ป้องกันไฟป้องกันโจรป้องกันอ๋องเย่ หลอกเอาทรัพย์หลอกล่อลวงเขาชำนาญสุด“……”……ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใดแล้ว หลานเยาเยาที่กำลังนอนหลับอย่างหอมหวาน จู่ ๆก็ได้กลิ่นเหม็นแปลก ๆเหม็น……เหม็นมาก!877
เมื่อนางค่อย ๆลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏเข้ามาในสายตาคือมือที่เรียวขาวมือหนึ่งกำลังหยิบขวดยาขนาดเล็กออกจากจมูกของนางหลังจากที่มือนั้นพ้นสายตาไป ใบหน้าที่หล่อเหลาดั่งเทพบุตร ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้านางคือเย่แจ๋หยิ่ง!ม
